Ο Σπύρος Λόγγος είναι παιδοκαρδιοχειρουργός και από τους λίγους πιστοποιημένους στη χρήση του ECMO (Extracorporeal Membrane Oxygenation), του πρωτοποριακού μηχανήματος που οξυγονώνει τεχνητά τους ασθενείς με καρδιοαναπνευστική ανεπάρκεια, παρέχοντας στους γιατρούς τον απαιτούμενο χρόνο για την αντιμετώπιση της αιτίας που οδήγησε στην πάθηση. Από το Μπρίστολ της Μεγάλης Βρετανίας μού αφηγήθηκε την ιστορία του με αφορμή το ρεπορτάζ «Επιστρέψαμε, αλλά η Ελλάδα μάς τιμωρεί», που δημοσιεύθηκε στην «Κ» στις 21 Μαρτίου.
Σπούδασε και εργάζεται στο εξωτερικό, με το βλέμμα και την καρδιά του πάντα στην πατρίδα. Ανέκαθεν ήθελε να επιστρέψει και το προσπαθεί εδώ και χρόνια με όλες του τις δυνάμεις. Χωρίς επιτυχία, όμως, και όχι για λόγους που αφορούν την επάρκεια και την εμπειρία του… «Αμέσως μετά τις σπουδές μου έδωσα εξετάσεις αναγνώρισης πτυχίου, έκανα τη θητεία μου στον ελληνικό στρατό, στη συνέχεια το αγροτικό μου και μέρος της ειδικότητας στη χώρα μας. Πέρασα και τις απαραίτητες εξετάσεις· όλα σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία. Δούλεψα περίπου μία τριετία στον ιδιωτικό τομέα και το 2013 έφυγα και πάλι εκτός Ελλάδας».
«Το σύστημα, η απαρχαιωμένη γραφειοκρατία και οι “διάτρητοι” και αναποτελεσματικοί μηχανισμοί».
Τον Μάρτιο του 2024, όταν προκηρύχθηκαν δύο θέσεις για το Καρδιοχειρουργικό Τμήμα του Νοσοκομείου Παίδων «Η Αγία Σοφία», ο κ. Λόγγος κατέθεσε τα χαρτιά του για να επιστρέψει οριστικά στην Ελλάδα και στο ΕΣΥ, μια και η οικογένειά του ζει εδώ. Στον αυτόματο πίνακα (με βάση τα τυπικά προσόντα και την προϋπηρεσία) ήταν πρώτος και μάλιστα με διαφορά από τους εννέα συνυποψηφίους του. «Αλλά όταν βγήκαν τα αποτελέσματα –φανταστείτε την έκπληξή μου– το όνομά μου δεν υπήρχε καν στη λίστα! Η επιτροπή υποστήριξε ότι στον φάκελό μου δεν συμπεριλαμβάνονταν δύο απολύτως απαραίτητα δικαιολογητικά. Εκανα ένσταση αμέσως και κατέθεσα ξανά τα έγγραφα τα οποία υποτίθεται ότι δεν είχαν κατατεθεί – αυτά που εδώ και δύο δεκαετίες χρησιμοποιώ σε όλες τις επαφές μου με τον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα χωρίς κανένα πρόβλημα. Λίγους μήνες μετά το υπουργείο Υγείας παραδέχτηκε ότι είχε γίνει λάθος: τα έγγραφα είχαν κατατεθεί και ήταν έγκυρα, όμως οι προσλήψεις είχαν ήδη πραγματοποιηθεί και δεν μπορούσαν να ανακληθούν», λέει με εύλογη συναισθηματική φόρτιση.
«Δεν θέλω να κατηγορήσω τους συναδέλφους, δεν φταίνε, αλλά το σύστημα, την απαρχαιωμένη γραφειοκρατία και τους “διάτρητους” και αναποτελεσματικούς μηχανισμούς. Λαχταρώ να γυρίσω στην πατρίδα μου, το να ζω μακριά από τη σύζυγό μου και τις δύο κόρες μας είναι δυσβάστακτο. Ομως οι πόρτες μένουν κλειστές…».
Αλλη μια ψηφίδα στη θολή εικόνα του brain gain…
