Η δημοσίευση, χθες, από την Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού (ΕΛΛΕΤ) της τεχνικής έκθεσης του προγράμματος «7 Most Endangered 2024» της Europa Nostra και του Ινστιτούτου της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, ήρθε να μας θυμίσει αυτά για τα οποία νοιάζονται οι άλλοι, αλλά όχι εμείς. Η έκθεση μιλάει για τους αυξανόμενους κινδύνους που απειλούν τα νησιά Σέριφο, Σίφνο και Φολέγανδρο και ευρύτερα τις Κυκλάδες.
«Τα κυκλαδονήσια, φημισμένα για την πλούσια ιστορία τους, την πολιτιστική κληρονομιά και τα γραφικά τοπία τους βρίσκονται σε ένα σταυροδρόμι», ξεκινάει η έκθεση. «Η μοναδική τους γοητεία αντιμετωπίζει απειλή από την υπερανάπτυξη, κυρίως τον τουρισμό και τον πολλαπλασιασμό της παραθεριστικής κατοικίας».
Μέσα στις πρώτες δύο προτάσεις της η έκθεση, την οποία συνέταξαν εμπειρογνώμονες ύστερα από ενδελεχή έρευνα και επιτόπιες επισκέψεις, λέει όλα όσα αρνείται η ελληνική κυβέρνηση, συνεπικουρούμενη από τους περισσότερους βουλευτές της νησιωτικής Ελλάδας (αλίμονο, μη θιγούν τα τοπικά συμφέροντα) και μερίδα της τοπικής αυτοδιοίκησης.
«Η έντονη ανάπτυξη του τουρισμού οδήγησε σε ένα μεγάλο κύμα οικοδόμησης, συμπεριλαμβανομένων εγκαταστάσεων που συνδυάζουν πεντάστερα ξενοδοχεία με επιπλωμένες κατοικίες για μίσθωση ή πώληση», αναφέρει η έκθεση, υποδεικνύοντας το αποθεωμένο από τις κυβερνήσεις των τελευταίων ετών μοντέλο των «σύνθετων τουριστικών καταλυμάτων» (ή, απλά, τουριστικών χωριών). «Η αρρύθμιστη και εκτεταμένη κατασκευή έχει παραμορφώσει το τοπίο σε κάποιες περιοχές, θέτοντας σε κίνδυνο τόσο την ακεραιότητα του περιβάλλοντος όσο και την πολιτιστική αυθεντικότητα».
Είναι δυνατόν να λένε τέτοια πράγματα από την ΕΤΕπ; Είναι εχθροί της οικονομικής ανάπτυξης της χώρας μας; Μήπως πρόκειται για κάποια γραφική μειοψηφία, που θέλει η Ελλάδα να παραμείνει στο 1950; Ή για κατόχους εξοχικών στη χώρα μας, που θέλουν να απολαμβάνουν μόνοι τους το τοπίο;
Ας μην μπερδευόμαστε. Οπως κάθε μέρος εξαιρετικής ομορφιάς, οι Κυκλάδες δεν «ανήκουν» μόνο στους κατοίκους τους ούτε καν μόνο στους Ελληνες. Ανήκουν στα εκατομμύρια ανθρώπων που δεκαετίες τώρα, από τότε που ξεκίνησε να υφίσταται ο τουρισμός στην Ελλάδα, βγάζοντάς τες από βαθιά φτώχεια, τις επισκέπτονται επανειλημμένα, τις αγαπούν, τις ξεχωρίζουν και ζητούν την προστασία τους.
Ας μην περιμένει το υπουργείο Περιβάλλοντος να χτιστεί και η τελευταία παραλία, να σκαφτεί με «υπόσκαφα» και ο τελευταίος λόφος, να οικοπεδοποιηθεί και το τελευταίο άγονο κομμάτι κυκλαδίτικης γης. Αντί να ρίχνουμε το ανάθεμα στις λέξεις «υπερτουρισμός» και «υπερδόμηση», καλά θα κάνουμε να κοιτάξουμε να προστατέψουμε τα νησιά μας από την απληστία. Αυτή είναι η μόνη βιώσιμη ανάπτυξη.
