Κάποιος θα πρέπει να προστατεύσει και την ακοή μας, αλλά και τον Εθνικό μας Υμνο, από τις αγριοφωνάρες με τις οποίες τον συνοδεύουν τα τιμητικά αγήματα. Αυτοί δεν φταίνε σε τίποτε οι άνθρωποι. Δεν είναι υποχρεωμένοι να είναι καλλίφωνοι. Αν δεν κάνω λάθος είναι κατάλοιπο της πατριωτικής φλόγας με την οποία ζέστανε την πολιτική μας ζωή ο Πάνος Καμμένος. Ελπίζω να μην το ξανακούσουμε. Ο κ. Τασούλας είναι αρκούντως καλλιεργημένος και, ως σοβαρός συντηρητικός, φαντάζομαι να εισηγηθεί την κατάργηση της συνήθειας. Βασανιστική, προσβλητική για την αισθητική μας, αλλά και τα αισθήματά μας. Οι αγριοφωνάρες του αγήματος, πάντως, δεν ήταν ικανές για να καλύψουν την αξιοπρέπεια της τελετής. Αξιοπρέπεια την οποία διαφύλαξαν και η απερχόμενη κ. Σακελλαροπούλου και ο επερχόμενος κ. Τασούλας. Μετά το αλήστου μνήμης κοινοβουλευτικό τριήμερο, μας είχε λείψει. Φοβάμαι ότι πέρασε απαρατήρητη η αποστροφή του λόγου του κ. Τασούλα: «Εκφράζεται η μεγάλη απαίτηση για απόδοση δικαιοσύνης, τελικά για ένα σύγχρονο και αποτελεσματικό κράτος. Και όταν εκφράζεται μια μεγάλη απαίτηση από την κοινωνία, πρέπει να έρθει η σειρά της μεγάλης ανταπόδοσης». Μ’ αυτήν τη συνάρτηση εδραιώθηκε η δημοκρατία, μ’ αυτήν εδραιώθηκε η ευρωπαϊκή πορεία της χώρας μας, και μ’ αυτήν το 2019 εξελέγη η σημερινή πλειοψηφία. Αυτή φέρει το μεγαλύτερο μερίδιο της ευθύνης της ανταπόδοσης. Η αντιπολίτευση έχει την ευθύνη να την ελέγχει και να προτείνει εναλλακτικές. Δεν φτάνει να την καταγγέλλει.
Δεν θα σας μιλήσω για τον ανασχηματισμό. Δεν θεωρώ ότι έχει σημασία, όπως και δεν θεωρώ ότι φτάνει για να καλύψει την υποχρέωση της ανταπόδοσης. Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση ξόδεψε πολύτιμο χρόνο, και πολύτιμο πολιτικό κεφάλαιο, με αποτέλεσμα σήμερα να μοιάζει ότι ψάχνει τον εαυτό της. Τον ψάχνει στις εντυπώσεις που προκαλούν οι χειρισμοί της; Θα όφειλε να ξέρει, μετά έξι χρόνια άσκησης της εξουσίας, ότι αυτό δεν φτάνει. Υπάρχει βέβαια η πάγια δικαιολογία – πάγιο αίτημα του πολιτικού συνδικαλισμού: οι ίδιοι που απαιτούν σύγχρονο κράτος είναι οι ίδιοι που πρώτοι αντιστέκονται στην παραμικρή κίνηση εκσυγχρονισμού. Συμφωνώ. Ομως, αυτό διακρίνει τον οποιονδήποτε υπουργό από εμένα, τον ταπεινό σχολιαστή. Αν ήξερα τη λύση του προβλήματος θα διεκδικούσα κι εγώ ένα υπουργείο. Μη με παίρνετε στα σοβαρά. Δεν το εννοώ. Είμαι της σχολής του Μάνου Χατζιδάκι, που κάποτε μου είχε πει: «Πρόσεχε να μην τους δώσεις ποτέ το δικαίωμα να σου προτείνουν υπουργείο». Επανέρχομαι στην αποστροφή του κ. Τασούλα. Στο αίτημα της ανταπόδοσης. Εχει καταλάβει η κυβέρνηση ποια είναι η μεγάλη κοινωνική απαίτηση; Οσο κι αν είναι διάχυτη και νεφελώδης, η πολιτική ηγεσία οφείλει να τη διαμορφώσει και να την κατευθύνει. Μπορεί; Ιδωμεν.
