Σε δύο Παγκοσμίους Πολέμους και στον Ψυχρό Πόλεμο η Ελλάδα αγωνίστηκε με τη νικηφόρο πλευρά. Το κόστος, σε κάθε περίπτωση, ήταν υψηλό σε αίμα, χρήμα και πολιτικό διχασμό. Μεγάλα, όμως, ήταν και τα κέρδη. Η Ελλάδα ανταμείφθηκε με νέα εδάφη, νέες προοπτικές και πρωτοφανή ευημερία, ως μέλος του ΝΑΤΟ και του εγχειρήματος της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Βρισκόμασταν στη «σωστή πλευρά της Ιστορίας» πριν γίνει σλόγκαν η φράση. Η αφήγηση ήταν απλή και ακριβής: μαζί με άλλους λαούς, οι Ελληνες και οι Ελληνίδες είχαν πολεμήσει εναντίον των δυνάμεων του ολοκληρωτισμού και του αδίκου και έτσι εμείς απολαμβάναμε πλέον την προστασία ισχυρών συμμαχιών και του διεθνούς δικαίου. Αυτός ο κόσμος σήμερα διαλύεται. Σύμμαχοι εμφανίζονται απειλητικοί, η αδικία αντί να τιμωρείται δικαιώνεται, οι βεβαιότητες κλονίζονται. Ουδείς γνωρίζει πώς θα διαμορφωθούν οι σχέσεις στη διεθνή σκηνή, ποια πλευρά θα νικήσει, ποιους θα «δικαιώσει» η Ιστορία.
Το ΝΑΤΟ και η Ευρωπαϊκή Ενωση εξασφάλιζαν για την Ελλάδα τη διπλή κάλυψη της ισχυρότερης στρατιωτικής συμμαχίας και της μεγαλύτερης οικονομίας στον κόσμο. Ηταν αδιανόητο ότι μια ημέρα ίσως θα έπρεπε να διαλέξουμε μεταξύ ΗΠΑ και Ε.Ε. Τα πράγματα δεν έφθασαν εκεί ακόμη, αλλά οι κινήσεις του Ντόναλντ Τραμπ ωθούν την Ενωση προς μεγαλύτερη στρατιωτική αυτάρκεια, προς ισχυρότερη πολιτική παρουσία στη διεθνή σκηνή, προς αντίθεση στις πολιτικές των ΗΠΑ. Εδώ εισχωρεί και ο παράγων Τουρκία. Η εμπιστοσύνη των Ελλήνων στο ΝΑΤΟ δεν αποκαταστάθηκε πλήρως μετά την εισβολή στην Κύπρο το 1974, με την ατιμωρησία της Τουρκίας, με την αυξανόμενη επιθετικότητα και τις απαιτήσεις της. Τώρα βλέπουμε ότι ενώ η Τουρκία πλήρωσε για τις επιλογές της στους δύο Παγκοσμίους Πολέμους, η (άκρως συμφέρουσα) ουδετερότητά της μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, η κατοχή μέρους της Κύπρου, η εισβολή στη Συρία, δεν της επιφέρουν κανένα κόστος. Αντιθέτως, καλείται σε ευρωπαϊκές συναντήσεις όπου η Ελλάδα απουσιάζει. Από την άλλη, η Γερμανία –που αιματοκύλισε την ήπειρο δύο φορές τον περασμένο αιώνα– εξελίσσεται σε κεντρικό πυλώνα της φιλελεύθερης δημοκρατίας εναντίον εξωτερικών απειλών και εσωτερικής υπονόμευσης. Με τις βαθιές δημοκρατικές πεποιθήσεις μας, παρά τις διαφορές μας, οι Ελληνες δεν μπορούμε παρά να αγωνιστούμε για την ιστορική δικαίωση αυτής της πλευράς.
