Γίνεται, ναι. Δεν αναφέρομαι στην περίπτωση που μιλάς κάπου και κολλάς. Ούτε για το ενδεχόμενο να κυκλοφορείς όλη μέρα με βρώμικο ρούχο. Σε σημερινό της άρθρο η εφημερίδα Guardian αναφέρεται στην αύξηση κρουσμάτων γυναικολογικών καρκίνων, θέμα για το οποίο δεν έχω και πολλά να πω από επιστημονικής άποψης. μια που δεν είμαι γιατρός (Breast Cancer Diagnoses And Deaths Expected to Surge Worldwide, Guardian). Θα μου πεις, γιατί να εμποδιστώ να πω και ’γω μια γνώμη; Αφού ηθοποιοί εκφράζουν άποψη για μία δύσκολη, επίπονη και δυνητικά επικίνδυνη διαδικασία όπως η γέννα, γιατί να μην ανεμίσω κι εγώ τα πτυχία μου και να λέω γνώμες για το στήθος και τις ωοθήκες;
Η αλήθεια είναι πως διάφοροι στη χώρα μας εκφράζουν γνώμες για ζητήματα υγείας, χωρίς να είναι ειδικοί. Και επιβραβεύονται γι’ αυτό. Δεν είναι μόνο οι έμποροι αλοιφών και οι ακόλουθοί τους που οραματίζονται μία επιστροφή στο παρελθόν σε ό,τι αφορά το γυναικείο σώμα, δεν είναι μόνο οι φανατικοί θρησκόληπτοι που εχθρεύονται τα εμβόλια, τα φαρμακευτικά σκευάσματα, την επιστήμη της γυναικολογίας, την άμβλωση και την ψύχραιμη, ορθολογική αντιμετώπιση των γυναικείων οργάνων (δεν είναι ιερά). Δεν είναι μόνον όσοι τρέπονται σε ψυχολόγους ή «προπονητές του βίου» με βάση τη διαδικτυακή τους παρουσία ή την ικανότητά τους να «διαγιγνώσκουν» προβλήματα εξ αποστάσεως.
Είναι και όλοι αυτοί που μέσα από το χυλώδες χάος του Διαδικτύου αναδύονται σαν μπερδεμένοι Κθούλου, για να μυστικοποιήσουν ξανά το σώμα. Για να οραματιστούν μια οπισθοχώρηση. Εναν κόσμο όπου τα κράτη δεν συνεργάζονται για την επιστήμη, δεν επενδύουν σε αυτήν και δεν εκπονούν οργανωμένα, καλοσχεδιασμένα πλάνα πρόληψης. Εναν κόσμο όπου ντρέπεται κανείς να προσέλθει για προληπτικές εξετάσεις, είτε επειδή τα νοσοκομεία τελούν υπό κατάρρευση, είτε επειδή έχει ενσωματώσει την ντροπή για το σώμα, είτε λόγω ενός συνδυασμού όλων αυτών των πραγμάτων.
Φίλη μου γιατρός που εργάζεται στο εξωτερικό μού έλεγε πως άνδρες της εργατικής τάξης ντρέπονται να φροντίσουν τον εαυτό τους. Ντρέπονται να κάνουν μια ερώτηση στη γιατρό. Ντρέπονται να εξετασθούν όπως είναι ενδεδειγμένο για το φύλο και την ηλικία τους και με βάση τα δεδομένα της επιστήμης. Στο τέλος, εμφανίζονται στη γιατρό αργά και ακόμη και εκείνη τη στιγμή που κοντεύουν να νοσήσουν και να χάσουν τα πάντα, πάλι ντρέπονται να ζητήσουν βοήθεια.
