Κάτι μπορεί να ακούσατε για το αστρονομικό ποσό που κέρδισε προ ημερών ένας υπερτυχερός στο Τζόκερ. Ισως μάλιστα να καταθέσατε κι εσείς κανένα δελτίο (αν ήταν το νικητήριο… ψυχραιμία και σε καλή μεριά). Μιλάμε, εξάλλου, για είκοσι εκατομμύρια ευρώ. Τόσα μοίρασε το δημοφιλές τυχερό παίγνιο, στο «μεγαλύτερο τζακ ποτ της ιστορίας του».
Δοκίμασα κι εγώ την τύχη μου, ματαίως, όμως άλλο μου τράβηξε το ενδιαφέρον: Τα στοιχεία του ΟΠΑΠ δείχνουν ότι όσο περνούσε ο καιρός χωρίς η κληρωτίδα να αναδεικνύει νικητή, όσο το διανεμόμενο ποσό αυγάτιζε, τόσο αυξάνονταν οι συμμετοχές στο παιχνίδι.
Εχει ξανασυμβεί, αλλά γιατί; Τι έκανε κάποιους να μην παίζουν (ή να παίζουν λιγότερο) όσο η μπάνκα κυμαινόταν στα πέντε, έξι εκατομμύρια, αλλά να κινητοποιούνται καθώς άγγιζε τα δεκαπέντε και τα είκοσι; Ηταν ευτελές το ένα ποσό και σεβαστό το άλλο;
Δεν νομίζω. Εκτιμώ πως λίγοι αδιαφορούν για… μερικά ψωροεκατομμύρια και μόνο όταν το νούμερο γίνει οκταψήφιο, λένε «τώρα μάλιστα». Με την ακρίβεια και το στεγαστικό να θερίζουν, δύσκολα κάποιος αγνοεί ένα ποσό που θέλει τουλάχιστον τρεις ζωές για να φαγωθεί, αλλά ασχολείται με ένα που φτάνει για δέκα. Και δεν μιλώ εδώ για τη διαγνωσμένη εξάρτηση από τον τζόγο, ένα οδυνηρό, αλλά ίσως διαφορετικό πρόβλημα.
Αυτό που πιστεύω είναι ότι οι άνθρωποι δεν δοκιμάζουν πάντα την τύχη τους με ορθολογικά κριτήρια ή βάσει υπολογισμών του στυλ τόσα λείπουν για το δάνειο, τόσα για να σπουδάσουν τα παιδιά. Κάτι άλλο πρέπει να βρίσκεται πίσω από αυτήν την παράλληλη αύξηση του ποσού και των διεκδικητών του, κάτι που δεν έχει να κάνει μόνο με αντικειμενικές ανάγκες.
Μπορεί, λ.χ., να φταίει η παράξενη επιθυμία να πετύχει κανείς το αδιανόητο. Η φαντασίωση ότι θα γίνει ο νικητής των νικητών ή ένας πόθος που φουντώνει όσο θεριεύει το αντικείμενό του. Ισως πάλι να μην υπάρχει κάτι το σκοτεινό και ο κόσμος να νιώθει τόσο μουδιασμένος για διάφορους λόγους, που, ανεξαρτήτως οικονομικών, μαγεύεται από το ενδεχόμενο ενός συγκλονιστικού θαύματος.
Θέλω να πω, δεν πιστεύω ότι το κίνητρο του κέρδους εξηγεί τα πάντα, ούτε ότι λύνονται όλα με τα λεφτά. Πριν από λίγα χρόνια, είχα κάνει σε έναν τοπικό παράγοντα, έναν ήρεμο άνθρωπο, τη βαρετή ερώτηση «πού θα βρείτε τη χρηματοδότηση για όσα σχεδιάζετε;». Μου είχε απαντήσει πως «ό,τι λύνεται με χρήματα, δεν είναι πρόβλημα». Και ενίοτε αναρωτιέμαι τι από τα δύο εννοούσε.
