Βόλευε πολλαπλώς. Η μεταπήδηση του Νικήτα Κακλαμάνη στη θέση του Κώστα Τασούλα στην προεδρία της Βουλής καταστρώθηκε ως λύση βολική. «Βόλευε» το Μαξίμου να απαλλαγεί από μια πολύ ζωηρή περσόνα της εσωκομματικής αντιπολίτευσης, που μπορεί να μην ήταν «λοχαγός» με δική του ομάδα, ήξερε όμως λόγω κοινοβουλευτικής και παραγοντικής πείρας να μετατρέπεται σε ψυχή των ατάκτων και να τους στοιχίζει σε κοινές πρωτοβουλίες. Το προεδρείο της Βουλής είναι ένα πάρκινγκ πολυτελείας, ώστε ο παλαιός βουλευτής να μπορέσει επιτέλους να ενθρονίσει –και να αναπαύσει– τις ανησυχίες του.
Δεν είναι η πρώτη επιλογή που δικαιολογείται από την ανάγκη εσωκομματικής νηνεμίας. Ακόμη και η θέση του επιτρόπου είχε αντιμετωπιστεί ως διέξοδος για την απώθηση μιας εστίας εσωκομματικής αμφισβήτησης – για να καθαρίσει ο κομματικός ορίζοντας από το σκιάχτρο μιας «Λέγκας του Βορρά».
Η επιλογή Κακλαμάνη, εκτός από το προσδοκώμενο σιωπητήριο, έχει και την παράπλευρη ωφέλεια ότι ελευθερώνει μια επίζηλη θέση στον γαλάζιο ανταγωνισμό της Α΄ Αθηνών. Ο επί τριακονταπενταετία βουλευτής λέγεται ότι έχει δεσμευθεί πως θα ολοκληρώσει τη σταδιοδρομία του με τη θητεία του ως προέδρου, αφήνοντας έτσι χώρο για επιλαχούσες και αποτυχόντες.
Θεσμοί ως πολυτελή αποθετήρια εσωκομματικών δυσφοριών.
Αυτή η παραπολιτική προσέγγιση της ανάδειξης Κακλαμάνη ακούγεται μίζερη για έναν πρόεδρο που απέσπασε την έγκριση 247 μελών της Βουλής. Παραγνωρίζεται η μεγάλη του κοινοβουλευτική πείρα και οι συμπάθειες που έχει σε άλλους πολιτικούς χώρους, πέραν του κόμματός του. Αυτά ακριβώς τα προσόντα παραγνώρισαν όμως πρώτοι όσοι του αρνήθηκαν μετά τις εκλογές του 2023 την ανανέωση της θητείας του ως αντιπροέδρου του Σώματος – θέση που κατείχε από το 2019. Δεν (τους) έκανε για αντιπρόεδρος. Τους κάνει τώρα για πρόεδρος.
Μένει να φανεί αν στην περίπτωση του αειθαλούς πρώην δημάρχου Αθηναίων θα επιβεβαιωθεί ο υπολογισμός ότι το αξίωμα είναι το καλύτερο καταπραϋντικό. Μένει να φανεί αν όντως θεραπεύεις μια φαγούρα όταν την εξοπλίζεις με πραγματική εξουσία. Ο άξονας Μαξίμου – Βουλής θα πρέπει στο εξής να γεφυρώσει ένα χάσμα χρόνιας αμοιβαίας καχυποψίας.
Ο νέος πρόεδρος διαθέτει πάντως την ευστροφία για να χειριστεί τις συνήθεις πηγές (αντι)κοινοβουλευτικού ακτιβισμού μέσα στο βουλευτήριο. Δεν του λείπουν τα αντανακλαστικά, ούτε οι τρόποι, έστω κι αν ορισμένες φορές στη μακρά θητεία του έχει δείξει ότι μπορεί να του λείπει η ψυχραιμία.
Οι συνθήκες για να επιτύχει είναι ευνοϊκές. Το Σώμα τήρησε τουλάχιστον το έθιμο της συναίνεσης για τη δεύτερη τη τάξει προεδρία. Και ο εκλεκτός της ευρείας πλειοψηφίας θα μπορεί να αφοσιωθεί στα νέα του καθήκοντα, χωρίς τις «βάρδιες» που του επέβαλλε η ανάγκη της πολιτικής επιβίωσης στην τηλεοπτική ζώνη του λυκόφωτος. Η θερμοκρασία του θεσμού είναι χαμηλή. Θα αρκούσε μια από καθέδρας διαιτησία τόσο χλιαρή όσο και η κοινοβουλευτική συγκυρία.
