Η Ελλάδα, όπως και πολλές άλλες χώρες, αναμένει την ανάληψη των καθηκόντων των υπουργών της κυβέρνησης Τραμπ και τη στελέχωση των καίριων θέσεων, για να έχει πλήρη εικόνα των προθέσεων της Ουάσιγκτον στα επιμέρους ζητήματα εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής που άμεσα ή έμμεσα την αφορούν.
Από την πλευρά της, η Αθήνα επιδιώκει όχι απλώς τη διατήρηση, αλλά και την περαιτέρω εμβάθυνση της υφιστάμενης στρατηγικής συμμαχίας της με την Ουάσιγκτον.
Μια ακόμη πτυχή αυτής της ιδιαίτερης διμερούς σχέσης, που έχει αποδειχθεί ανθεκτική στον χρόνο και υπερβαίνει ηγέτες και πολιτικά κόμματα, είναι οι συναισθηματικοί και κοινωνικοί δεσμοί που έχουν καλλιεργηθεί από την παρουσία της ελληνοαμερικανικής κοινότητας, η οποία μάλιστα κατά συντριπτική πλειοψηφία προεκλογικά στήριξε και τελικά ψήφισε τον Ντόναλντ Τραμπ.
Δεν είναι μόνο η αριθμητική επιρροή των ψηφοφόρων και η συμβολή κάποιων ηγετικών στελεχών της ομογένειας σε ό,τι αφορά τη χρηματοδότηση κομμάτων και υποψηφίων. Είναι και η παρουσία στο Κογκρέσο έξι ελληνικής καταγωγής βουλευτών –παρά την αποχώρηση του Τζον Σαρμπάνη– που εκ των πραγμάτων λειτουργούν ως γέφυρα μεταξύ των δύο χωρών. Εχουν, άλλωστε, διαδραματίσει, σε διακομματικό επίπεδο, κρίσιμο ρόλο στην υιοθέτηση ψηφισμάτων ή τροπολογιών που προωθούν τη συνεργασία της Ουάσιγκτον με την Αθήνα, αλλά και τη Λευκωσία.
Δεν πρέπει κανείς να ξεχνά ότι κατά την πρώτη θητεία του Ντόναλντ Τραμπ, οι ΗΠΑ και η Ελλάδα εδραίωσαν τον στρατηγικό διάλογο και ανέπτυξαν στενή συνεργασία υπό δύο ελληνικές κυβερνήσεις, με διαφορετικό ιδεολογικό πρόσημο, αρχικά του Αλέξη Τσίπρα και στη συνέχεια του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Η συνεργασία της Ελλάδας με τους άλλους δύο πυλώνες σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο, το Ισραήλ και την Αίγυπτο, καθιστά αυτές τις τρεις χώρες, μαζί με την Κύπρο, φυσικούς συμμάχους των ΗΠΑ με συγκλίνοντες, ενίοτε και ταυτόσημους, στόχους σε μια εύφλεκτη περιοχή.
Σε αυτό το πλαίσιο, η Αθήνα θα συνεχίσει να δρα ως αξιόπιστος σύμμαχος και ως χώρα που προσεγγίζει με σοβαρότητα τη συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ, όπως αποδεικνύεται από το γεγονός ότι συγκαταλέγεται στα μέλη της Συμμαχίας που δαπανούν το υψηλότερο ποσοστό του ΑΕΠ τους σε αμυντικές δαπάνες.
Η προεδρική αλλαγή στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν αλλάζει κάτι σε ό,τι αφορά τη γεωπολιτική υπεραξία της Ελλάδας, η οποία προσεγγίζει την επόμενη τετραετία ως μια περίοδο συνέχισης των παραδοσιακών διαχρονικών δεσμών με τις ΗΠΑ και της στρατηγικής αξιοποίησης του ρόλου της ως αξιόπιστου εταίρου και σταθεροποιητικού παράγοντα στα Βαλκάνια και στην Ανατολική Μεσόγειο.
