Διαβάζοντας για τη μικρής έκτασης πυρκαγιά που εκδηλώθηκε σε «εγκαταλελειμμένο» κτίριο της οδού Ιπποκράτους, εύλογα αναρωτιέται κανείς σε ποια πρωτεύουσα υπάρχουν τόσα κλειστά κτίρια σε κεντρικά σημεία… Πέραν αυτού, και για μία ακόμη φορά, το κτίριο που πήρε φωτιά ήταν ένα από τα ελάχιστα αθηναϊκά σπίτια νεοκλασικού ρυθμού που έχουν απομείνει στην οδό Ιπποκράτους.
Στη γωνία με τη Μεθώνης, στη Νεάπολη, και όχι στα Εξάρχεια, όπως λανθασμένα αναφέρθηκε στις ειδήσεις, το σπίτι αυτό υπήρξε κατοικία και, τα τελευταία χρόνια, έδρα των προσκόπων. Αλλά εδώ και πολλά χρόνια είναι κλειστό και αφημένο στην τύχη του, με ικριώματα για να υπάρχει μια ελάχιστη προστασία για τους διερχομένους, με πλήρη απαξίωση της σεπτής μορφής του, της τόσο χαρακτηριστικής για την πρότερη αστική στρωματογραφία της Ιπποκράτους.
Εκτός από την ασέβεια στην πόλη, τα πολλά εγκαταλελειμμένα παλιά σπίτια δείχνουν το μεγάλο νομικό κενό αλλά και την αδιαφορία που υπάρχει διάχυτη για τον αστικό πολιτισμό. Το συγκεκριμένο σπίτι είναι άνω των 100 ετών και όπως πολλά παρόμοια στην περιοχή της Νεάπολης είχε χτιστεί ως κατοικία, αλλά και προς ενοικίαση των ισογείων χώρων καθώς και δωματίων στον όροφο. Η ημικυκλική απόληξη της γωνίας του δίνει χάρη και το καθιστά ξεχωριστό, κάτι σαν σηματοδότη της γειτονιάς.
Οι πυρκαγιές στα διατηρητέα σπίτια της Αθήνας ανέκαθεν υπήρξαν μάστιγα. Συνέβαιναν είτε σκοπίμως είτε τυχαία, αφού προηγουμένως η παρουσία τους ως εστίας ρύπανσης γεννούσε αισθήματα δυσφορίας στους περιοίκους. Είναι η συνήθης τακτική του επιμελούς διασυρμού πριν από την αποκαθήλωση. Συμβαίνει και στους ανθρώπους. Δεκάδες απανθρακωμένα «διατηρητέα» σπίτια στέκουν στις παλιές γειτονιές. Μας υπενθυμίζουν πως κάτι δεν πάει καλά με τη διαχείριση του κτιριακού αποθέματος στην Αθήνα. Και παρά την πρόοδο, στη συλλογική συνείδηση και σε μεμονωμένες περιπτώσεις αποκαταστάσεων, η επικρατούσα κατάσταση είναι μακράν της στοιχειωδώς αποδεκτής. Τα ερειπωμένα σπίτια της ιστορικής ταυτότητας της Αθήνας δείχνουν το ρήγμα που εξακολουθεί και υπάρχει με άλλες προηγμένες κοινωνίες.
Κυρίως, όμως, δείχνει ότι τα εξωφρενικά σφάλματα του παρελθόντος δεν διδάσκουν. Και από οικονομικής πλευράς να το δει κανείς, ένα αναστηλωμένο νεοκλασικό σπίτι προσδίδει υπεραξία στο «προϊόν Αθήνα» και το καθιστά ανταγωνιστικό και ξεχωριστό στη διεθνή τουριστική αγορά.
Το σπίτι της οδού Ιπποκράτους και Μεθώνης θα παραμείνει κουφάρι, άγνωστο ακόμη για πόσο…
