Νιώθετε κι εσείς μία εξάντληση από τη νέα θητεία Τραμπ πριν καλά καλά αρχίσει; Εγώ ναι. Νομίζω κουράστηκα ήδη από τις προσβολές προς άλλα «έθνη» και δεν είμαι καν Μεξικανή, Καναδή, κάτι. Νομίζω σταμάτησα να παρακολουθώ όταν ο «πλουσιότερος άνθρωπος του κόσμου» διοργάνωσε μία σκηνοθετημένη φασιστική φιέστα στο Χ, τον ιστότοπο της λευκής υπεροχής σύμφωνα με τον Charlie Warzel που παρακολουθεί προσεκτικά τον Μασκ και τις κινήσεις του.
Στη φασιστική μάζωξη συζήτησε με την αρχηγό της Εναλλακτικής για τη Γερμανία και κατέληξαν στο συμπέρασμα πως ο Χίτλερ ήταν κομμουνιστής. Λες και δεν είχε ήδη κάτι ιδιαιτέρως χυδαίο η παρέμβαση του «πλουσιότερου ανθρώπου» στα εσωτερικά πράγματα της Ευρώπης, ήρθε κι αυτό. Μπορείς να μυρίσεις πια τον ευρωσκεπτικισμό του, που σίγουρα δεν είναι άσχετος με τα συμφέροντά του – είναι άβολος, δεν είναι χαζός κι αυτό έχει αποδειχθεί (μη λέμε κι ό,τι θέλουμε, διαστημόπλοια φτιάχνει). Το θέμα είναι πως η Ευρώπη θέλει να ρυθμίσει τις τεχνολογικές εταιρείες και γι’ αυτό έφτιαξε τη σχετική νομοθεσία. Η Αμερική θα ρυθμίζεται από τις τεχνολογικές εταιρείες και γι’ αυτό χθες οι δισεκατομμυριούχοι στάθηκαν πίσω από τον πρόεδρο.
Ο «πλουσιότερος άνθρωπος του κόσμου» μετά την ανάληψη των καθηκόντων του χαιρέτησε ναζιστικά το συγκεντρωμένο πλήθος ή ίσως δεν καταλάβαινε καν τι έκανε. Ούρλιαξε στο μικρόφωνο (εντελώς κριντς) και χοροπήδησε σαν μεθυσμένος εξουσιομανής. Είχε κάτι εξωπραγματικό πάλι όλη αυτή η παρέλαση πωρωμένων τύπων απ’ το χωριό που ζητούσαν «δικαίωση» ή «ασφάλεια» και βρίσκονταν σε κοντινή απόσταση απ’ όλους αυτούς τους υπερβολικά πλούσιους ανθρώπους. Τι μπορεί να κάνει κανείς για να διατηρήσει μια ψυχική ισορροπία μπροστά σ’ αυτή την επίθεση του παραλόγου;
Αρχικά, μπορείς να φροντίσεις την ψυχραιμία σου, αλλά και την επαφή σου με την πραγματικότητα διαλέγοντας προσεκτικά τι πιστεύεις (για παράδειγμα επιλέγοντας σημεία στο Διαδίκτυο που κάποιος έχει αναλάβει την ευθύνη του ελέγχου της πληροφορίας, π.χ. όντως αξιόπιστες σελίδες). Το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα θα παραχθούν απίστευτα μεγάλες ποσότητες σαχλαμάρας, αισχρότητας και χυδαιότητας. Θα διαδοθούν συνωμοσίες. Θα γίνει το άσπρο μαύρο. Οι λέξεις θ’ αλλάξουν νόημα προκειμένου να μεταδώσουν τη νέα πραγματικότητα της νέας εξουσίας που θα αυτοχαρακτηρίζεται όπως τη βολεύει για να συντηρείται και να φαντάζει ηθική και νόμιμη.
Είναι στο πλαίσιο της λογικής του disruption που εφαρμόζουν οι τεχνο-ολιγάρχες. Οπως έκαναν και με τις νομικές ρυθμίσεις –απλά αγνόησαν όσες προϋπήρχαν και διείσδυσαν σε τέτοιο βαθμό στις αγορές και στις ζωές μας ώστε μετά να απαιτούν να επιλέγουν αυτοί πώς θα ρυθμίζονται– την ίδια τακτική εφαρμόζουν παντού. Θα παράγουν θόρυβο, θα διαλύουν τις έννοιες. Και όταν τελειώσει ο σαματάς, θα πουν τι θέλουν πραγματικά προκειμένου να το λάβουν. Θα κάνουν την πολιτική λούνα παρκ, τρομακτική, διασκεδαστική, υπερθεαματική. Μία τακτική επιβίωσης είναι η ελεγχόμενη έκθεση σ’ αυτά μέσα από αξιόπιστες πηγές.
Υστερα, προκειμένου να νιώθει κανείς καλά, οφείλει να έχει υποτυπώδη έλεγχο στα πράγματα. Συζητήσεις εκτός τεχνολογίας, δραστηριότητες σε τοπικό επίπεδο κ.λπ. μπορεί να βοηθήσουν να αισθανθεί κανείς πως ελέγχει τουλάχιστον τη γειτονιά του. Μπορεί να νιώσει κανείς πραγματικά συνδεδεμένος διαλέγοντας τους συνομιλητές του και συμμετέχοντας σε μία ήσυχη συζήτηση που δεν καταγράφεται. Παράλληλα, έχουν δημιουργηθεί κινήσεις πολιτών που ασκούν πιέσεις προκειμένου η Ευρώπη να ξυπνήσει από τον βαθύ λήθαργο. Χιλιάδες υπογραφές έχουν συγκεντρωθεί στη Γερμανία προκειμένου η Ενωση να κυνηγήσει με νομικά μέσα τους τεχνο-ολιγάρχες.
Μήπως η Ευρώπη να επαληθεύσει την πίστη της στις αξίες που την κάνουν μοναδική και δημοκρατική; Που σχετίζονται με μία ζωή φτιαγμένη στα ανθρώπινα μέτρα και έναν τρόπο ζωής που δεν είναι παραδομένος στο κιτς και στη χυδαιότητα; Η Ενωση αποπολιτικοποιήθηκε κι απονευρώθηκε μέσα στις κρίσεις. Εχασε τον ηθικό της προσανατολισμό, ενέδωσε στη βαναυσότητα και απογοήτευσε απλούς πολίτες, μεταξύ άλλων και πολλούς Ελληνες. Μήπως είναι καιρός να ξαναβρεί τρόπο να εμπνέει και να εμπνέεται;
