Από τη μια μεριά έχουμε όλους αυτούς που αμφισβητούν την επιστήμη και τον λόγο των ειδικών, προτάσσοντας το σαθρό επιχείρημα πως στις δημοκρατίες οι πάντες αμφισβητούν τους πάντες. Και από την άλλη μεριά τους μεταμοντέρνους, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι τα πάντα γύρω από την υποτιθέμενη γνώση είναι μια κατασκευή του ανθρώπινου μυαλού, ένας μύθος, μια άποψη. Δεν χρειάζεται κάποιος να έχει μελετήσει τον Τόμας Κουν για να γνωρίζει πως οι επιστημονικές διαφωνίες που κάθε τόσο προκύπτουν επιλύονται μέσα στην επιστημονική κοινότητα με θεσπισμένους, κοινώς αποδεκτούς κανόνες. Στις αποκαλούμενες θετικές επιστήμες, αν είναι δόκιμος αυτός ο όρος, δεν υπάρχουν απόψεις. Υπάρχουν μόνον επιστημονικά συμπεράσματα που είναι αποτέλεσμα της εργασίας μιας ομάδας ανθρώπων με επικεφαλής ένα λαμπρό μυαλό. Και τελικός κριτής είναι τα δεδομένα που προκύπτουν μέσα από την παρατήρηση και το πείραμα, όπως μαθαίναμε ολόκληρες γενιές μαθητών στα γυμνασιακά μας χρόνια.
Καταλήξαμε, μέσα από την ψηφιακή τεχνολογία της επικοινωνίας, να συγκρίνουμε τα επιστημονικά πορίσματα με την άποψη που δικαιούται να έχει ο κάθε ανώνυμος χρήστης του Διαδικτύου.
Το τι θα πει ο κυρ Βασίλης ο καφετζής για ένα επιστημονικό επίτευγμα ουδεμία αξία έχει, όπως και ουδεμία αξία έχει για τον κυρ Βασίλη η άποψη ενός διάσημου επιστήμονα-πελάτη του στο πώς να φτιάχνει καλύτερα τον καφέ. «Ο καθένας εις το είδος του», είναι το σοφό απόφθεγμα που αμφισβητείται έντονα στην εποχή του Διαδικτύου. Εκεί, μέσα σε ελάχιστες λέξεις, εξισώνονται όλες οι απόψεις, εκ των οποίων οι πιο ακραίες αναπαράγονται με απίστευτη ταχύτητα και αποκτούν την ιδιότητα της έγκυρης γνώσης. Θα περίμενα να συμβεί το εντελώς αντίθετο. Η εκκοσμίκευση της γνώσης, που την αποδεσμεύει από δοξασίες, μύθους και την εξ αποκαλύψεως αλήθεια –καταστάσεις που δεν μπορεί να υποβληθούν στον εμπειρικό έλεγχο– να οδηγούσε τον κοινό νου πιο κοντά σε θέσεις που μπορεί να τεκμηριωθούν με τις αποδεκτές επιστημονικά μεθόδους. Oμως, αφού ξεπεράσαμε(;) τον κάθε είδους σχετικισμό, καταλήξαμε, μέσα από την ψηφιακή τεχνολογία της επικοινωνίας, να συγκρίνουμε τα επιστημονικά πορίσματα με την άποψη που δικαιούται να έχει ο κάθε ανώνυμος χρήστης του Διαδικτύου. Eτσι, αμφισβητείται η καταστατική αρχή πως «μοναδικός κριτής της εγκυρότητας της επιστημονικής γνώσης είναι η επιστημονική κοινότητα». Και έπεται συνέχεια.
