Στο «εξαιρετικά επείγον» έγγραφο που απέστειλε προς όλες τις διοικήσεις πρωτοδικείων της χώρας, η πρόεδρος του Αρείου Πάγου επισημαίνει «την υποχρέωση ορισμού συνθέσεων αυτοφώρου για τα Σαββατοκύριακα και τις αργίες». Το ίδιο ισχύει και για τους ανακριτές και τους προέδρους υπηρεσίας. Για να αντιδρά έτσι η πρόεδρος του Αρείου Πάγου, η κατάσταση είχε, μάλλον, ξεφύγει. Κάπως έτσι και ο 45χρονος με την Πόρσε «ξέφυγε» της σύλληψης και συνέχισε την ανεξέλεγκτη πορεία του, παρασύροντας στον θάνατο τον 22χρονο οδηγό. Ο δράστης είχε εντοπιστεί να οδηγεί μεθυσμένος δύο φορές εντός ενός 24ώρου και δεν είχε συλληφθεί. Ηταν Σαββατοκύριακο.
Συνέβη στα Χανιά το μοιραίο, θα μπορούσε να ήταν σε μια οποιαδήποτε άλλη περιοχή της Ελλάδος. Εξάλλου, υπό την επήρεια μέθης ή ψυχοτρόπων ουσιών δεν οδηγούν μόνο στην Κρήτη. Ετσι δεν είναι; Οπως τα αυτόφωρα, καθώς φαίνεται, υπολειτουργούν ορισμένες μέρες σε όλη τη χώρα. Οπως και πιέσεις, διακριτικές ή ασφυκτικές, ασκούνται από και σε δημόσιους λειτουργούς σε όλη τη χώρα.
Το σχόλιο με τίτλο «Κάτι τρέχει με την Κρήτη» («Κ» 15/1) με έφερε μπροστά σε μια εφιαλτική πραγματικότητα, γνωστή μεν εν μέρει, σχεδόν κανονικοποιημένη δε, στο σύνολό της. Επισκέπτες – αναγνώστες που ομολογούν ότι «με το που μετακόμισα στην Κρήτη το πρώτο πράγμα που μου είπαν είναι “μην κορνάρεις σε αγροτικό αυτοκίνητο”»· φίλη που αφηγήθηκε ένα περιστατικό, πριν από χρόνια στο Ρέθυμνο: «Επεσε πάνω μας ένας μεθυσμένος οδηγός με όλη του την οικογένεια που μόλις είχε βγει από γαμήλιο γλέντι. Φυγαδεύτηκε αφήνοντας το αυτοκίνητο στην άκρη του δρόμου. Την άλλη μέρα με καλεί ο αστυνομικός και μου λέει ότι “δυστυχώς, δεν μπορώ να του κάνω τίποτα – δέχτηκα πιεστικά τηλεφωνήματα από πέντε υπουργούς και δέκα βουλευτές… Το αυτοκίνητό του ήταν ανασφάλιστο”»· άλλος μού μετέφερε εκκωφαντικές ιστορίες εκβιασμών από τα Ζωνιανά, εν γνώσει, ασφαλώς, τοπικών παραγόντων.
Αρρώστησα. Ναι, δεν είναι μόνο η Κρήτη το πρόβλημα. Διαφθορά και έκδηλη βία και νοσηρότητα υπάρχουν και αλλού. Αλλά είναι κρίμα ένα μέρος με τόσους δυναμικούς, ενίοτε θορυβώδεις (όπως ο Παύλος Πολάκης) και λαλίστατους βουλευτές να μη σηκώνει ψηλά τη σημαία της κάθαρσης (τοπικής, για αρχή). Να μην καθιστούν εαυτούς υπόδειγμα αντί για παρατηρητές ή καταγραφείς αιτημάτων.
Και οι ψήφοι; Ε, ορισμένες, πρέπει να συμφωνήσουμε, ότι «μυρίζουν».
