Κατάλαβε κανείς γιατί δεν ανανεώθηκε η θητεία της Κατερίνας Σακελλαροπούλου; Από τις διαρροές του Μεγάρου Μαξίμου προβλήθηκαν διάφορες προσχηματικές δικαιολογίες, όπως ότι η χρονική συγκυρία είναι διαφορετική, δυσκολότερη σήμερα απ’ ό,τι το 2020 και συνεπώς απαιτείται μία προσωπικότητα με πολιτική εμπειρία.
Ωστόσο, ο ισχυρισμός αυτός έρχεται σε αντίθεση με τη χθεσινή παραδοχή του πρωθυπουργού ότι «ο αρχηγός του κράτους έχει περιορισμένες εκτελεστικές αρμοδιότητες». Παράλληλα, η αναφορά «περί ενοποιητικής αποστολής» του αντιφάσκει με την επιλογή ενός εν ενεργεία βουλευτή της Ν.Δ. και προέδρου της Βουλής, που έχει επανειλημμένως ενοχλήσει την αντιπολίτευση, με αποκορύφωμα τη στάση του στη στελέχωση και χειραγώγηση των ανεξαρτήτων αρχών.
Ο ισχυρισμός του Κυριάκου Μητσοτάκη πως το κυβερνών κόμμα είναι υπέρ μιας και μοναδικής εξαετούς θητείας κάθε Προέδρου και άρα θα ήταν ασυνεπές να προτείνει την απερχόμενη Πρόεδρο για δεύτερη θητεία δεν είναι πειστικός, με δεδομένο ότι δεν έχει αλλάξει ακόμη το Σύνταγμα. Και φτάνουμε στην ειλικρινή αιτία της μη ανανέωσης της θητείας της Κατερίνας Σακελλαροπούλου και της στήριξης του Κωνσταντίνου Τασούλα: την προσπάθεια συσπείρωσης της συντηρητικής πτέρυγας της παράταξης, που εμφανιζόταν δυσαρεστημένη από την ψήφιση των γάμων ομοφύλων ζευγαριών. Είναι τραγική ειρωνεία πως ο διάδοχος της σημερινής Προέδρου αφενός είχε ψηφίσει τον νόμο και αφετέρου είχε έρθει σε σύγκρουση με τον πρώην πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος είχε πρωτοστατήσει στο εσωκομματικό αντάρτικο, με αποτέλεσμα τη διαγραφή του. Συνεπώς, ο υποτιθέμενος ενοποιητικός ρόλος του Τασούλα δεν είναι δεδομένος ούτε στο εσωτερικό της Ν.Δ.!
Ποιους εξευμένισε λοιπόν ο πρωθυπουργός με τη «θυσία» της Κατερίνας Σακελλαροπούλου, πέρα από τη μερική συσπείρωση της κοινοβουλευτικής του ομάδας; Ελάχιστους συντηρητικούς υπερπατριώτες ψηφοφόρους, οι οποίοι ούτως ή άλλως είναι δυσαρεστημένοι από το κυβερνών κόμμα και αλληθωρίζουν προς τα ακροδεξιά. Από την άλλη, χάνει τη διείσδυσή του στο κεντρώο ακροατήριο, που έχει αρχίσει να φυλλορροεί μετά τη δεξιά στροφή της Ν.Δ. και του ίδιου του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Η Κατερίνα Σακελλαροπούλου δέχθηκε συστηματικά ανοίκειες επιθέσεις για την εικόνα της, για επουσιώδεις συμβολικές λεπτομέρειες, αλλά και για την επιμονή της στον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ανοιξε τις πόρτες του Προεδρικού Μεγάρου σε αποκλεισμένους πολίτες, πρόσφυγες, ΛΟΑΤΚΙ, κακοποιημένες γυναίκες και Ρομά. Η χώρα έχασε μια καλή Πρόεδρο, όλως τυχαίως(;) την πρώτη γυναίκα στην ιστορία του θεσμού.
