Η Ελλάδα έχει αποδυθεί τα τελευταία 5-6 χρόνια σε έναν αγώνα δρόμου ενίσχυσης των αποτρεπτικών δυνατοτήτων των Ενόπλων Δυνάμεων. Παράλληλα, όπως φάνηκε και από τις πρόσφατες πρωτοβουλίες, επιχειρείται να γίνει μια αρχή και στον τομέα των μεταρρυθμίσεων που αφορούν τη διαχείριση του προσωπικού. Ενας στρατός με στρατηγούς και ελάχιστους υπαξιωματικούς, δηλαδή χωρίς εκείνους που θα αντιμετωπίσουν τον αντίπαλο στο πεδίο, είναι ένας στρατός αναποτελεσματικός. Φυσικά οι Ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις είναι σε πολύ καλύτερη κατάσταση από τις περισσότερες συμμαχικές δυνάμεις στην Ε.Ε., ωστόσο η σύγκριση με το χειρότερο δεν μπορεί να αποτελεί μέτρο για μια χώρα που αντιμετωπίζει υπαρκτή απειλή και, επιπλέον, βρίσκεται σε μια περιοχή του κόσμου που φλέγεται.
Η αναλογία ενός αξιωματικού προς έναν υπαξιωματικό αποτελεί το κεντρικό πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπίσει η ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Αμυνας, αλλά και γενικότερα η κυβέρνηση. Δεν μπορεί όλοι οι λοχίες που ξεκινούν τη σταδιοδρομία τους μετά την αποφοίτηση από τις σχολές Υπαξιωματικών να καταλήγουν συνταγματάρχες. Υπάρχει τιμή στη δουλειά των υπαξιωματικών στις Ενοπλες Δυνάμεις και –κυρίως– η αξία της είναι κρίσιμη. Και τώρα και σε πιθανό σενάριο πολεμικής σύγκρουσης. Πρόκειται, πάντως, για μια ανισορροπία η οποία μπορεί να αντιμετωπιστεί εφόσον υπάρχει πολιτική βούληση.
Και, επιπλέον, εφόσον υπάρχει αντίληψη στις κομματικές πελατείες (κεντρικά ή περιφερειακά) ότι οι μεταρρυθμίσεις που αφορούν τις Ενοπλες Δυνάμεις οφείλουν να σχεδιάζονται με αποκλειστικό γνώμονα την ασφάλεια της χώρας και όχι κάποιο τοπικό περιορισμένο όφελος.
Η παρείσφρηση του εξισωτισμού στις τάξεις των Ενόπλων Δυνάμεων είχε διάφορες αρνητικές παρενέργειες, κάποιες από αυτές στα όρια του φαιδρού, όπως, για παράδειγμα, η δημιουργία –έστω ιδιόμορφων– συνδικαλιστικών σωματείων. Οι παλαιοί θα θυμούνται, για παράδειγμα, ότι στο Πολεμικό Ναυτικό οι στολές των αξιωματικών ήταν διαφορετικές, προκειμένου να είναι διακριτό ποιος είναι μάχιμος, ποιος μηχανικός κ.ο.κ. Πλέον η διαφορά αυτή φαίνεται μόνο αν κάποιος είναι αρκετά παρατηρητικός ώστε να διακρίνει το μικρό σχηματάκι στην άκρη του μανικιού της στολής ενός αξιωματικού.
Η έννοια των διακρίσεων στις Ενοπλες Δυνάμεις δεν συνδέεται με την κοινωνία. Αλλωστε, στην ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων της Ελλάδας έχουν σταδιοδρομήσει στελέχη που προέρχονταν από φτωχές οικογένειες στις εσχατιές της χώρας. Η διάκριση στον στρατό αφορά το βασικό έργο τους, δηλαδή τη διεξαγωγή επιχειρήσεων, με βάση ένα ορθολογικό οργανόγραμμα όπου η κορυφή της πυραμίδας είναι μικρή και με αποδεδειγμένες και ευρείες αρετές, και η βάση της πυραμίδας μεγάλη, συμπαγής και στιβαρή. Οι Ενοπλες Δυνάμεις μπορεί να είναι αποτελεσματικές ακριβώς επειδή δεν είναι όλοι ίδιοι. Οχι το αντίστροφο.
