Ο Κυριάκος Βελόπουλος προτείνει στο ελληνικό Κοινοβούλιο να καλέσει τον Ελον Μασκ γιατί, όπως είπε, «ηγείται της παγκόσμιας προσπάθειας για την ελευθερία του λόγου, της έκφρασης και της ελεύθερης διάδοσης ιδεών».
Δεν είναι η πρώτη φορά που η ασυδοσία ταυτίζεται σκόπιμα με την ελευθερία. Διότι πώς να χαρακτηρίσει κανείς τα όσα λέει και κάνει ο Μασκ, από τους ισχυρότερους ανθρώπους, ίσως και ο πλουσιότερος, στον πλανήτη, στενός φίλος και συνεργάτης του Τραμπ; Από τη στιγμή που αγόρασε το πρώην Twitter και νυν X, από τα πρώτα πράγματα που επέβαλε ήταν να καταργήσει το fact checking και να επαναφέρει όλους τους λογαριασμούς χρηστών που προωθούσαν φασιστικό περιεχόμενο ή διακινούσαν ακραίες, συνωμοσιολογικές θέσεις και οι οποίοι είχαν εκδιωχθεί. Ο Μαρκ Ζούκερμπεργκ μιμήθηκε πρόσφατα τον Μασκ, καταργώντας και αυτός το fact checking στη Meta (Facebook, Instagram, WhatsApp). Εκατομμύρια χρήστες εκτεθειμένοι στη χαοτική παραπληροφόρηση, αλληλεπιδρούν χωρίς κανένα, έστω και ελάχιστο, εμπόδιο. Η ζούγκλα του Διαδικτύου προφανώς και δεν αναχαιτιζόταν από τον «έλεγχο των δεδομένων», αλλά και το μοναδικό φρένο σταματάει να λειτουργεί. Οπότε οι ταχύτητες διάδοσης αναπτύσσονται ανεξέλεγκτα, με τους ίδιους τους πρωταγωνιστές (Μασκ και Ζούκερμπεργκ) σε ρόλο ηγεμονικό. Προσδεμένοι όλοι σιγά σιγά στο άρμα του Τραμπ, είτε από ταύτιση είτε από φόβο αντιποίνων, ενισχύουν το επικίνδυνο παραλήρημα προς πάσα κατεύθυνση και χωρίς αντιστάσεις. Στρέφονται ανενδοίαστα εναντίον χωρών, προσώπων, αντιλήψεων, επιτιθέμενοι με πολεμικό οίστρο, μεγαφωνίζοντας προσβολές και απειλές. Το ακραίο ακροατήριο (με έμφαση στο ακροδεξιό) σφάζεται στην ποδιά τους. Ποιος από τους ταγούς του θα αποκτήσει πρώτος την εύνοια και την προσοχή τους; Ο Κυριάκος Βελόπουλος ή η Αφροδίτη Λατινοπούλου, για παράδειγμα, περιοριζόμενοι στα καθ’ ημάς. Και πόσο υποδόρια η ασυδοσία θα αρχίσει να αποχρωματίζεται και να προσομοιάζει στην ελευθερία. Ο κίνδυνος δεν είναι απλώς ορατός. Οι πολιτικές σκοπιμότητες μπορεί να εμφανίσουν την ασυδοσία και ως έχουσα θαυματουργές ικανότητες, όπως οι κηραλοιφές. Ωραία το είπε ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς στον επικήδειό του για τον Κώστα Σημίτη ότι μαζί του αποχαιρετά και «έναν κόσμο που δεν υπάρχει πια». Μόνον που ο «μετα-κόσμος» δεν είναι καθόλου «αχνός». Το «μετά» είναι τόσο σαφές όσο και απασφαλισμένο.
