Το κοινό ανακοινωθέν Αιγύπτου – Ελλάδας – Κύπρου θέτει τη νέα Συρία προ των ευθυνών της για την τήρηση των διεθνών συνθηκών, προειδοποιώντας την ηγεσία της πως προνομιακές συμφωνίες με την Τουρκία θα έχουν συνέπειες. Παράλληλα, σε αυτό το κοινό ανακοινωθέν υπάρχει προτροπή «η νέα ηγεσία της χώρας πρέπει να αποδείξει έμπρακτα ότι σέβεται το Διεθνές Δίκαιο, ότι προστατεύει τα δικαιώματα των μειονοτήτων…». Φυσικά είναι πολύ δύσκολο ηγέτες διαπαιδαγωγημένοι με ολοκληρωτικές κοσμοθεωρίες, πολιτικές ή θρησκευτικές, να αποδεχθούν τον πλουραλισμό σε όλες τις διαστάσεις του. Διότι ο πλουραλισμός –το καταστατικό γνώρισμα της φιλελεύθερης δημοκρατίας– δεν τεμαχίζεται, δεν υπόκειται σε εκπτώσεις. Λειτουργεί πλήρως και προς πάσα κατεύθυνση.
Στο σημείο αυτό κυκλοφορεί μια πολύ συγκεκριμένη ένσταση. Πώς είναι δυνατόν να μιλάει για δημοκρατία και πλουραλισμό ένας δικτάτορας; Τι αξιοπιστία έχει ο Σίσι που ανέτρεψε τον εκλεγμένο πρόεδρο της Αιγύπτου; Ευλογοφανείς οι ενστάσεις, πλην όμως ανιστόρητες και –μετά συγχωρήσεως– αφελείς και απλοϊκές. Ο Μόρσι –εκλεκτό μέλος των «Αδελφών Μουσουλμάνων»– όντως εκλέχθηκε πρόεδρος της Αιγύπτου μετά την πτώση του Μουμπάρακ, με οριακή πλειοψηφία, και ευθύς αμέσως, μέσω της αναθεώρησης του Συντάγματος, θέλησε να μετατρέψει την Αίγυπτο σε μια ισλαμική «δημοκρατία», με τη σαρία να αποτελεί τη βάση του νομικού συστήματος της χώρας. Τότε ξεσηκώθηκαν οι Αιγύπτιοι και η πλατεία Ταχρίρ ήταν και πάλι ο τόπος όπου εκδηλωνόταν η οργή εκατομμυρίων πολιτών. Παράλληλα, μπροστά σε αυτό το κύμα διαμαρτυρίας, η κυβέρνηση Μόρσι αποσυντέθηκε λόγω των παραιτήσεων πολλών υπουργών της. Συνεπώς, μιλώντας πολιτικά, ο Μόρσι δεν ανατράπηκε από καμία χούντα. Η κυβέρνησή του κατέρρευσε υπό το βάρος της λαϊκής οργής, διότι η πλειοψηφία των Αιγυπτίων ήθελε να ζει σε ένα κοσμικό κράτος. Ο στρατός με τον Αλ Σίσι ήλθε να καλύψει το κενό εξουσίας και να διαφυλάξει τον κοσμικό χαρακτήρα της Αιγύπτου.
Ας αναλογιστούμε τις συνέπειες για την περιοχή, αλλά και για την πατρίδα μας, αν η Αίγυπτος ήταν μια ισλαμική δημοκρατία υπό την επιστασία της Τουρκίας.
Μα υπάρχουν εκεί χιλιάδες πολιτικοί κρατούμενοι, είναι η ένσταση των «φιλελευθέρων». Απάντηση: Στην Αίγυπτο δρουν ισλαμιστές τρομοκράτες και οι αρχές ασφαλείας θρηνούν εκατοντάδες νεκρούς, κυρίως στην περιοχή του Σινά που, όλως τυχαίως, συνορεύει με τη Γάζα. Οι δε χιλιάδες «πολιτικοί» κρατούμενοι είναι της ίδιας ακριβώς συνομοταξίας με τους φυλακισμένους ισλαμιστές στη βορειοανατολική Συρία, που φυλάσσει ο κουρδικός στρατός. Δεν άκουσα κάποια διαμαρτυρία για αυτούς τους τρομοκράτες του ISIS και των παραφυάδων του.
Και για να θυμηθούμε πώς ξεκίνησαν όλα αυτά. Το δίδυμο Ομπάμα – Κλίντον πίστεψε πως τα καθεστώτα της Βόρειας Αφρικής θα μπορούσαν, υπό τη λαϊκή οργή, να μετεξελιχθούν σε δημοκρατίες δυτικού τύπου. Επεσαν τραγικά έξω σε αυτή την εκτίμησή τους. Ας αναλογιστούμε τις συνέπειες για την περιοχή, αλλά και για την πατρίδα μας, αν η Αίγυπτος ήταν μια ισλαμική δημοκρατία υπό την επιστασία της Τουρκίας. Οι ανιστόρητες ιδεοληψίες διαστρεβλώνουν καταστάσεις, ενώ παραβλέπουν και το εθνικό μας συμφέρον.
