Πυκνώνουν οι ενδείξεις ότι η Τζόρτζια Μελόνι επιχειρεί να αναδειχθεί –και το επιτυγχάνει– σε προνομιακό συνομιλητή του Ντόναλντ Τραμπ στην Ευρώπη.
Η ιδεολογική συγγένεια και η προσωπική χημεία μεταξύ του νεοεκλεγέντος προέδρου των ΗΠΑ και της Ιταλίδας πρωθυπουργού, σε συνδυασμό με την κρίση που βιώνουν Γερμανία και Γαλλία, ενισχύουν αυτή την προοπτική.
Μόλις πριν από λίγες ημέρες η Μελόνι πραγματοποίησε επίσκεψη-αστραπή στη Φλόριντα, όπου συναντήθηκε με τον τέως και εν αναμονή πρόεδρο των ΗΠΑ και είχε εκτενείς συζητήσεις με τον υπουργό Εξωτερικών και τον σύμβουλο εθνικής ασφαλείας του.
Η Μελόνι, όπως κάθε ηγέτης της Ιταλίας, στην επαφή της με τον εκάστοτε ένοικο του Λευκού Οίκου προσέρχεται «οπλισμένη» πέρα από το σημαντικό πολιτικό, οικονομικό και διπλωματικό αποτύπωμα της τρίτης μεγαλύτερης οικονομίας της Ευρωζώνης, και με την ισχύ, σε αριθμό ψήφων και ύψος χρηματοδότησης κομμάτων, που απορρέει από την πολυπληθή ιταλική ομογένεια της Αμερικής.
Η συγκυρία προσφέρεται για πιο στενή συνεργασία της ελληνικής με την ιταλική ομογένεια στις ΗΠΑ.
Παράλληλα, η επικεφαλής των Αδελφών της Ιταλίας έχει κοινές προσεγγίσεις με τον Ρεπουμπλικανό νεοεκλεγέντα πρόεδρο σε θέματα όπως η μετανάστευση, ενώ έχει αναπτύξει ιδιαίτερη σχέση, που περιλαμβάνει συχνές εκατέρωθεν φιλοφρονήσεις, με τον δισεκατομμυριούχο υποστηρικτή του Τραμπ και προσφάτως πολέμιο κομμάτων και ηγετών στη Βρετανία, στη Γερμανία και τον Καναδά, Ελον Μασκ.
Η εξέλιξη πρέπει να αξιολογηθεί από την Αθήνα, η οποία πέρα από τις σωστές κινήσεις που κάνει, διαδραματίζοντας σταθεροποιητικό ρόλο στα Βαλκάνια και συμμετέχοντας, μαζί με την Κύπρο, στα τριμερή σχήματα στρατηγικής συνεργασίας με το Ισραήλ και την Αίγυπτο –μόλις χθες πραγματοποιήθηκε στο Κάιρο σύνοδος κορυφής του πρωθυπουργού Μητσοτάκη με τους προέδρους Σίσι και Χριστοδουλίδη– καλείται να οικοδομήσει άμεσα τις δικές της γέφυρες με τη νέα αμερικανική κυβέρνηση.
Ο χρόνος πιέζει, ιδιαίτερα μετά τις τελευταίες εξελίξεις στη Συρία, που εκ των πραγμάτων αναβαθμίζουν την Τουρκία, κάτι που αναγνώρισε δημόσια ο Τραμπ δηλώνοντας σε προχθεσινή συνέντευξη Τύπου πως «ο Ερντογάν είναι φίλος μου και κάποιος που αγαπώ και σέβομαι». Ως χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, Ιταλία και Ελλάδα αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα, ενώ σε προσωπικό επίπεδο οι πρωθυπουργοί των δύο χωρών διατηρούν εξαιρετικές σχέσεις.
Υπό αυτό το πρίσμα, το προσεχές διάστημα η Αθήνα έχει κάθε λόγο να επενδύσει στην περαιτέρω σύσφιγξη της σχέσης με τη Ρώμη.
Σε αυτή τη συγκυρία θα ήταν χρήσιμο να ληφθούν πρωτοβουλίες και για πιο στενή συνεργασία της ελληνικής με την ιταλική ομογένεια στις ΗΠΑ.
