Γράφεις για τον Μπουαλέμ Σανσάλ, έναν Γαλλοαλγερινό συγγραφέα που έχει συλληφθεί από το καθεστώς της Αλγερίας και κινδυνεύει να καταδικασθεί σε ισόβια. Δεν είναι βομβιστής, δεν έχει σκοτώσει, δεν έχει ληστεύσει. Εχει όμως εκφράσει με περίσσιο θάρρος την απέχθειά του για το ισλαμικό καθεστώς που έχει εγκατασταθεί στη χώρα του. Και σχολιάζει αναγνώστης, εκ των επαγγελματιών της στήλης, πως πρώτη φορά ακούει το όνομά του, εξάλλου δεν είναι ούτε κοινωνιολόγος ούτε ιστορικός. Μου αρέσει ο τρόπος που σκέφτεται ο κ. Θ.Λ.: ένας καθηγητής πανεπιστημίου είναι αρμοδιότερος να κρίνει ένα καθεστώς από κάποιον που βρίσκεται στις φυλακές του εξαιτίας της γνώμης του. Είχα σκοπό να μη χαραμίσω τον χώρο που ανήκει στους αναγνώστες με την περίπτωση, δύσκολα όμως βρίσκεις έναν τέτοιο συνδυασμό διανοητικού επαρχιωτισμού και τυφλού φανατισμού. Το παραδίδω στην κρίση σας.
Και τώρα ο λόγος στους αναγνώστες για τη Συρία. Ο Χάρης Ε: «Ο σπουδαίος Ισραηλινός συγγραφέας Αμος Οζ είχε πει σε μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του –όντας πια τελείως απογοητευμένος σχετικά με την πιθανότητα εγκαθίδρυσης δημοκρατικών καθεστώτων στα αραβικά κράτη– ότι την Αραβική Ανοιξη διαδέχθηκε ένας βαρύς Ισλαμικός Χειμώνας». Και επειδή αναφέρθηκα στις σχέσεις του πρωτο-ΠΑΣΟΚ με τον Μπααθισμό ο Savvas T επισημαίνει: «Πρότυπα ηγετών για το αρχέγονο ΠΑΣΟΚ ήταν εκτός του Ασαντ (πατρός), ο Αραφάτ, ο Καντάφι, ο Μουγκάμπε, ο Ορτέγκα και γενικώς κάτι παλικάρια-επαναστάτες με παρόμοια επαναστατικά προφίλ. Οι νέοι διαχειριστές τής εξουσίας στη Συρία δεν θα αργήσουν να εκδηλώσουν τις προθέσεις τους».
Σχόλια τώρα για την αδράνεια της Ε.Ε. απέναντι στα γεγονότα της Συρίας, κυρίως δε για την τύχη των χριστιανικών πληθυσμών. Γιατί η Ε.Ε. δεν δέχεται καινούργιες αιτήσεις ασύλου από Σύρους; Θείος Θ: «Οι έως τώρα φυγάδες από τη Συρία ευλόγως μπορούν να θεωρηθούν τζιχαντιστές και κάκιστα τους χορηγήθηκε άσυλο στις ευρωπαϊκές χώρες. Θα έπρεπε τώρα να επιστραφούν βιαίως. Τώρα θα έπρεπε να χορηγείται άσυλο στους Αλεβίτες και Χριστιανούς, τους οποίους και προστάτευε και εξέφραζε το έστω δικτατορικό καθεστώς Μπάαθ». Και ο Ego O: «Είναι λογικό. Στη Γερμανία υπάρχει μια συμπαγής ομάδα Τούρκων ψηφοφόρων κατευθυνόμενη από τον Ερντογάν. Κάθε κόμμα θα τον ακούει αν θέλει να είναι κυβέρνηση. Στη Γαλλία υπάρχουν πολλές μικρές αλλά διόλου αμελητέες ομάδες μουσουλμάνων, κατευθυνόμενες επίσης. Και οι Ευρωπαίοι έχασαν κάθε δικαίωμα να αντισταθούν σε αυτό. Αν κάποιος εκφράσει δυσαρέσκεια θα βαφτιστεί ισλαμοφοβικός και ακροδεξιός, και θα πάει μέσα». Για να κλείσω με το συμπέρασμα του Πέτρου Α.: «Δυτικός πολιτισμός εν διωγμώ».
