Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο από τη χθεσινή δημοσκόπηση της MRB είναι η αντίληψη των πολιτών για τα σημαντικότερα προβλήματα της χώρας, κάτι που θα έπρεπε να προβληματίσει την κυβέρνηση. Ούτε η εγκληματικότητα τους απασχολεί ιδιαίτερα (15%) ούτε η μετανάστευση (13,8%). Αρα, δεν έχει λόγο η Ν.Δ. να αλιεύει ψήφους στα δεξιά με σκλήρυνση της στάσης της στους δύο τομείς. Ο νόμος και η τάξη και η ξενοφοβία δεν είναι θεματικές δεξαμενές που θα ενισχύσουν την εικόνα της. Μόλις 6,8% των ερωτηθέντων ανησυχούν για ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, δεν έχει καμία τύχη λοιπόν το εσωκομματικό αντάρτικο που αποπειράθηκε ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς. Η εκλογική πελατεία της Ακροδεξιάς είναι σταθερή στην Ελλάδα κι είναι μάταιο να εγκαταλείψει η κυβέρνηση το Κέντρο για να διεμβολίσει το υπερσυντηρητικό ακροατήριο. Οι ακραιφνείς ακροδεξιοί ψηφοφόροι θα ψηφίσουν τα αυθεντικά σχήματα που εκφράζουν τις απόψεις τους κι όχι τις κακέκτυπες εκδοχές τους.
Εκεί που πρέπει να δώσουν έμφαση ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί είναι στα προβλήματα της καθημερινότητας: η ακρίβεια (58,3%), η υγεία (45%) και η παιδεία (21,6%). Αυτά είναι τα ζητήματα που προκαλούν φόβο (49,4%), οργή (46,9%), παραίτηση και απογοήτευση (39,1%) στην ελληνική κοινή γνώμη. Οι μισθοί δεν είναι αρκετοί για να καλύψουν τις ανάγκες ενός μήνα. Οι αστικές συγκοινωνίες αποσυντίθενται αφού αραιώνουν τα δρομολόγια, ενώ τα βαγόνια και τα λεωφορεία είναι βρώμικα. Τα δημόσια νοσοκομεία υποβαθμίζονται, ενώ ο αρμόδιος υπουργός ξιφουλκεί με τους πολίτες στο Χ. Στα σχολεία και τα κρατικά πανεπιστήμια οι νέοι βιώνουν στο πετσί τους την ανισότητα, συγκρίνοντας εαυτούς με όσους συνομηλίκους τους μπορούν να πάνε σε ιδιωτικά σχολεία ή ξένα πανεπιστήμια.
Νοιάζεται για όλα αυτά το κυβερνών κόμμα; Είναι λες κι έχει αποφασίσει ότι αυτό το τμήμα του εκλογικού σώματος το έχει χάσει ήδη και δεν πρόκειται να το ανακτήσει.
Η πρωτιά της Ν.Δ. με κάτω από 25% απορρέει μόνο από την πολυδιάσπαση του κομματικού συστήματος. Υπάρχει όμως μια βουβή δυσαρέσκεια που ψάχνει να στεγαστεί κομματικά. Μια πιο πειστική και ενωτική αντιπολίτευση θα μπορούσε κάλλιστα να εκφράσει τις προαναφερθείσες αγωνίες. Αρκεί περισσότερη ενσυναίσθηση και λιγότεροι ναρκισσισμοί στην Κεντροαριστερά. Στη χειρότερη, ας μπουν σε ένα λεωφορείο οι ηγέτες της. Κι ας περάσουν από μια εφημερία νοσοκομείου του ΕΣΥ.
