«”Αν γράφεις κατασκοπευτικά θρίλερ, η αλληλογραφία σου παρουσιάζει συχνά ενδιαφέρον”. Ετσι ξεκινάει ο Ιαν Φλέμινγκ το βιβλιαράκι του για την έρευνα γύρω από το λαθρεμπόριο διαμαντιών στη Μαύρη και στη Γηραιά Ηπειρο». Το απόσπασμα προέρχεται από τα εξαιρετικά «Μικρά κατασκοπευτικά» (εκδ. Αγρα), που μόλις εξέδωσε ο καλός συγγραφέας Ανδρέας Αποστολίδης.
Είναι Απρίλιος του 1957 και ο περίφημος δημιουργός του Τζέιμς Μποντ μαθαίνει από έναν φίλο του πως θέλει να του μιλήσει ένας μυστήριος τύπος που ανακατευόταν με λαθρεμπόριο διαμαντιών στην Αφρική, διότι «έχει καταδιασκεδάσει με τα βιβλία σου, κυρίως με αυτό που αφορά το λαθρεμπόριο διαμαντιών (σ.σ. το μυθιστόρημα «Τα διαμάντια είναι παντοτινά», με ήρωα τον Μποντ, είχε κυκλοφορήσει ένα χρόνο πριν). Είναι έτοιμος να σου πει τα πάντα εντός λογικής – ονόματα, ημερομηνίες, τόπους. Εχω ακούσει μερικές ιστορίες του και είναι τρομερές», λέει ο φίλος του. «Πρέπει όμως να τον συναντήσεις στην Αφρική – στην Ταγγέρη το πιθανότερο. Μπορείς να την κοπανίσεις;».
Ο Φλέμινγκ αποφασίζει να χαραμίσει τις διακοπές του του Πάσχα και να πάει να βρει στην Ταγγέρη έναν πράκτορα με το ψευδώνυμο Τζον Μπλέιζ. Προσπάθησε αρχικά να τον βρει στο τηλέφωνο, αλλά ο Μπλέιζ «έλειπε προσπαθώντας να φωτογραφίσει έναν λευκό ρινόκερο».
Τον συνάντησε εντέλει στην Ταγγέρη. «Ηταν ντροπαλός, αλλά γοητευτικός», γράφει. Και ήταν επίσης ο πράκτορας που «είχε συμμετάσχει στην αποκάλυψη ότι ο φυσικός επιστήμονας Φουκς ήταν ο άνθρωπος που έδωσε τα μυστικά της ατομικής βόμβας στον Στάλιν». Στον πόλεμο είχε υπηρετήσει ως απλός στρατιώτης, αλλά αμέσως μετά εντάχθηκε στις μυστικές υπηρεσίες, «όπου τα πήγε περίφημα και τελείωσε με τον βαθμό του αντισυνταγματάρχη».
Ο Μπλέιζ είχε δουλέψει για λογαριασμό του σερ Πέρσι Σίλιτοου, πρώην επικεφαλής της Μ15, ο οποίος τώρα είχε αναλάβει να διαλύσει το κύκλωμα του λαθρεμπορίου διαμαντιών για λογαριασμό του Ομίλου Εταιρειών Ντε Μπέερς, που δραστηριοποιούνταν στην εξόρυξη, επεξεργασία, εμπορία και πώληση διαμαντιών. Το κύκλωμα λαθρεμπορίου προκαλούσε στην Diamond Corporation απώλεια πολύτιμων λίθων αξίας δέκα εκατ. λιρών.
Οι δύο άνδρες περνούν κάμποσες μέρες παρέα κουβεντιάζοντας. Η καταληκτική περιγραφή του Φλέμινγκ είναι εκπληκτική: «Την τελευταία μας μέρα μαζί, νοικιάσαμε ένα αμάξι και πήγαμε στις Στήλες του Ηρακλή, νότια ακριβώς από το Ακρωτήριο Σπαρτέλ, εκεί όπου η Μεσόγειος περνώντας από τα στενά του Γιβραλτάρ βγαίνει στον Ατλαντικό. Είχε ολοκληρώσει την αφήγησή του και όπως προχωρούσαμε έβγαζε από τις τσέπες του χαρτάκια με σημειώσεις, τα έσκιζε και τα πετούσε στα κύματα. Ωραία σκηνή για έναν συγγραφέα: Δύο μοναχικές φιγούρες βαδίζουν στην τεράστια άδεια αμμουδιά, με την αχανή Αφρική πίσω τους, και απέναντί τους βλέπουν τη θάλασσα να ξανοίγεται προς την Αμερική»…
