Σε μια στιγμή έξαρσης αθηναϊκού πατριωτισμού είχα σκεφτεί πως η Αθήνα θα μπορούσε να αντιπαρατεθεί σε βάθος και γοητεία με τα παλιά αστικά κέντρα της Ευρώπης. Ακούω τον αντίλογο πως η Αθήνα είναι από τις αρχαιότερες πόλεις. Ωστόσο, στα μάτια ενός αστικού παρατηρητή, η Αθήνα πάσχει από όλα τα ενδιάμεσα στάδια της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.
Αυτό ήταν ιδιαίτερα φανερό στη διάρκεια του 20ού αιώνα. Ομως, σήμερα καθώς βαίνουμε προς τη συμπλήρωση του ενός τετάρτου του 21ου αιώνα, η Αθήνα μοιάζει να έχει μια εμπειρία αστικής ζωής που δεν την είχαμε σκεφτεί ως πλεονέκτημα. Ολα αυτά συμβαίνουν όσο η πόλη εξακολουθεί να μοιάζει κατακερματισμένη σε πολλά πρόσωπα και με μια δυναμική άλλοτε εξυψωτική και άλλοτε σπασμωδική.
Τις προάλλες η εντύπωση που αποκόμισα από του Ψυρρή ήταν μια ατελείωτη οπτική κακοφωνία. Ηθελα κάπου να ξεκουράσω το βλέμμα μου αλλά αυτό φαινόταν αδύνατον. Ωστόσο, η ορμή της Αθήνας δεν είναι (μόνο) οι μικροεπενδύσεις στην εστίαση και τη φιλοξενία στις παλιές γειτονιές γύρω από το Μοναστηράκι και κάτω από το Σύνταγμα. Το μεγάλο θέμα είναι η αστική ωριμότητα που θα αναδειχθεί στη Σταδίου, στην Ομόνοια, στην Πατησίων.
Εκεί, στους μεγάλους δρόμους των νέων επενδύσεων μεγαλύτερου βάθους κρίνεται η πραγματική αστικότητα της Αθήνας. Στη Σταδίου και την Πανεπιστημίου παρατηρείται κοσμογονία επενδύσεων, κυρίως από τράπεζες: παλιό ξενοδοχείο Ατενέ Παλάς, κτίριο Εθνικής Ασφαλιστικής, οικοδομικό τετράγωνο από Κοραή έως Πεσμαζόγλου. Και οι λοιπές επενδύσεις στο νέο Αρσάκειο της Φιλεκπαιδευτικής, στο Μέγαρο Σλήμαν-Μελά, στο κτίριο γραφείων του ’50, Σταδίου και Μπενάκη, στο κληροδότημα Σούτσου από το ΥΠΠΟ, στο Μέγαρο Αθηνογένους και εν αναμονή στο παλιό ξενοδοχείο Απόλλων, Αιόλου και Σταδίου. Πιο κάτω ολοκληρώνεται το Μινιόν και αναμένονται μικρότερες επενδύσεις να φανούν στη γύρω ακτίνα.
Πέραν της προφανούς επίδρασης που θα έχει αυτή η κινητικότητα κεφαλαίων, ιδεών, τεχνογνωσίας και ανθρώπων, η Αθήνα δημιουργεί εκ νέου ένα κέντρο βάρους εκεί που οφείλει να το έχει. Στην αστική καρδιά της εργασίας, των καταστημάτων, των επιχειρήσεων: η Σταδίου και η Ομόνοια, μαζί με τους σημαντικούς βραχίονες της Κλαυθμώνος, της Κοραή και της 3ης Σεπτεμβρίου θα κρίνουν αν πράγματι η Αθήνα μπορεί να κινηθεί ανοδικά επί της ουσίας πέραν της σκηνής του μαζικού τουρισμού στον άξονα Συντάγματος – Μοναστηρακίου.
