Η καινούργια αγαπημένη ατάκα αυτές τις ημέρες στη Θεσσαλονίκη είναι «δεν είχα σήμα, ήμουν στο μετρό». Τη λένε και την απολαμβάνουν οι Θεσσαλονικείς, σκάνε κι ένα τεράστιο χαμόγελο. Παρά τις παιδικές ασθένειες του μετρό, ανελκυστήρες που μπλόκαραν στην πρόσφατη νεροποντή, εκδοτήρια εισιτηρίων που δεν λειτουργούν –κάθε καινούργιο έργο στα πρώτα του βήματα θα εμφανίσει αρρυθμίες–, η ευφορία τους βρίσκεται στα ύψη. Επιτέλους, απέκτησαν ένα υπερσύγχρονο μέσο μεταφοράς, μπορούν να πάνε στη δουλειά τους σε λίγα λεπτά, χωρίς να ταλαιπωρηθούν μποτιλιαρισμένοι στο αυτοκίνητο ή στριμωγμένοι σε κάποιο διαλυμένο λεωφορείο που δεν έρχεται ποτέ στην ώρα του και που το καλοκαίρι δεν λειτουργεί το κλιματιστικό.
Η ποιότητα ζωής στις μεγάλες πόλεις είναι δύσκολη υπόθεση, πολυπαραγοντική. Βασικό συστατικό της, όμως, είναι τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Δεν είναι τυχαίο ότι στις περισσότερες έρευνες «World Happiness» για τις πόλεις με τους πιο χαρούμενους ανθρώπους, καταλαμβάνουν τις πρώτες θέσεις όσες μεταξύ άλλων διαθέτουν καλό και αξιόπιστο δίκτυο ΜΜΜ. Στο Ελσίνκι, στο Οσλο, στη Στοκχόλμη λ.χ., οι άνθρωποι δηλώνουν σε υψηλά ποσοστά ευτυχισμένοι και σε επίσης υψηλά ποσοστά ικανοποιημένοι από τις δημόσιες συγκοινωνίες. Αυτά τα δύο έχουν απόλυτη σύνδεση, το ένα προϋποθέτει το άλλο. Το να φτάσεις στην εργασία σου γρήγορα και εύκολα και να επιστρέψεις στο σπίτι σου με τον ίδιο τρόπο, είναι σημαντικό για την ποιότητα της ζωής σου, για τη διάθεση και την υγεία σου· σίγουρα προσθέτει πόντους ευτυχίας.
Η ποιότητα ζωής στις μεγάλες πόλεις εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την αξιοπιστία των ΜΜΜ.
Στην Αθήνα, σε αντίθεση με το Ελσίνκι, είσαι σε συμπληγάδες. Αν επιλέξεις το αυτοκίνητο πιθανότατα θα μποτιλιαριστείς στα εφιαλτικά «3 Κ» τις ώρες αιχμής: Κηφισό, Κηφισίας, Κατεχάκη. Αν επιλέξεις τη δημόσια συγκοινωνία, μπορεί να βρεθείς σε ένα λεωφορείο που έχει εγκλωβιστεί από διπλοπαρκαρισμένο αυτοκίνητο, επειδή κάποιος «πετάχτηκα κάπου για ένα λεπτό, ρε παιδιά, πώς κάνετε έτσι!». Βλάβες, μεγάλες αναμονές είναι στο ημερήσιο πρόγραμμα των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς. Κι εσύ, ο πολίτης, πρέπει να δώσεις καθημερινή μάχη για να πας στον προορισμό σου, συχνά ξεκινάς ευδιάθετος και ορεξάτος και φτάνεις μέσα στα νεύρα και στην ένταση, ανόρεχτος.
Το μετρό της Θεσσαλονίκης θα κάνει πολλούς κατοίκους πιο χαρούμενους. Θα βελτιώσει την κάθε ημέρα για 254.000 ανθρώπους, αυτή είναι η αναμενόμενη ημερήσια επιβατική κίνηση στο σημερινό δίκτυο, και με την ενσωμάτωση της επέκτασης της Καλαμαριάς θα προστεθούν άλλοι 78.000-80.000 επιβάτες ημερησίως. Είναι ένα σπουδαίο δώρο για την πόλη. Και μια υπενθύμιση του χαμένου χρόνου· πέρασαν περίπου δύο δεκαετίες μέχρι να γίνει –ρεκόρ διάρκειας κατασκευής– και απαιτήθηκαν περίπου 2 δισ. από το 1,1 του αρχικού προϋπολογισμού. Και γι’ αυτά δεν μπορούμε να είμαστε ούτε χαρούμενοι ούτε περήφανοι.
