Οταν πριν από δύο δισεκατομμύρια χρόνια μπήκε το σεξ στη ζωή των πρώτων οργανισμών, εκεί που οι προκαρυωτικοί οργανισμοί πολλαπλασιάζονταν μόνοι τους (ως ασεξουαλικά πλάσματα κλωνοποιούσαν τον εαυτό τους), οι ευκαρυωτικοί (από τους οποίους προερχόμαστε) άρχισαν να επιδίδονται σε σαρκικές συνευρέσεις.
Αυτά συμβαίνουν την εποχή των παγετώνων (το κρύο θέλει δύο, λέει ο λαός) και δεν τα λέω εγώ, τα λέει ο Αυστραλός ιστορικός Ντέιβιντ Μπέικερ στο πολύ πρόσφατο βιβλίο του «Σεξ. Δύο δισεκατομμύρια χρόνια αναπαραγωγής και απόλαυσης» (πρόλογος: Σάιμον Γουίστλερ, μτφρ.: Ηφαιστείων Χριστόπουλος, εκδ. Μεταίχμιο).
Τι σήμαινε όμως αυτή η αλλαγή; Οτι ναι μεν τα ασεξουαλικά πλάσματα μπορούν να κατασκευάζουν αφειδώς από μόνα τους απογόνους, όμως, όπως γράφει με τον χαρακτηριστικό, παιγνιώδη τρόπο του ο Μπέικερ, «όταν μπει το σεξ στο παιχνίδι, η αύξηση του πληθυσμού επιβραδύνεται αναπόφευκτα. Τώρα πλέον απαιτούνται δύο οργανισμοί για τη δημιουργία απογόνων, και χρειάζεται χρόνος για τον εντοπισμό του κατάλληλου συντρόφου και της ανταλλαγής DNA».
Δεν το ξέραμε τότε αλλά κάπως έτσι (ή μάλλον, και έτσι) μπήκε το άγχος του χρόνου στη ζωή μας: να προλάβουμε. Συνέβη όμως και κάτι ακόμα, ευεργετικό για τον πλανήτη: χάρη στο σεξ, «επιτεύχθηκε ο έλεγχος του πληθυσμού, λόγω της επιβράδυνσης της αναπαραγωγής, σε ένα περιβάλλον όπου η τροφή και οι πόροι σπάνιζαν. Οπως ήταν πιθανότατα οι συνθήκες που επικρατούσαν στη Γη την περίοδο αυτή των παγετώνων».
Ακολουθεί ένα καίριο ερώτημα, που θέτει ο ίδιος ο συγγραφέας: «Πώς μπορεί να προέκυψε εξαρχής με φυσικό τρόπο η πράξη του σεξ σε έναν κόσμο όπου υπήρχαν μόνο μικρόβια, τα οποία κλωνοποιούσαν ευτυχισμένα τον εαυτό τους επί 1,8 δισεκατομμύριο χρόνια; Πώς και γιατί είχαν αυτή τη φαεινή ιδέα οι πρώτοι ερεθισμένοι σεξουαλικά ευκαρυωτικοί οργανισμοί;» Ως προς αυτό, ο συγγραφέας μάς προειδοποιεί: «Η απάντηση που παρατίθεται παρακάτω μπορεί να μη σας αρέσει».
Γιατί; Διότι μάλλον συνέβη τυχαία, κυρίως όμως, εξαιτίας της έλλειψης τροφής από τους παγετώνες, «κάποιες μικροβιακές μάζες άρχισαν να τρώγονται μεταξύ τους – με λίγα λόγια, το έριξαν στον κανιβαλισμό».
Μακάβριο, σωστά; Ωστόσο, μέσα σε αυτό το μάλλον άγριο πλαίσιο, έλαβε χώρα μια τυχαία ανταλλαγή DNA. «Οι κλώνοι του θύματος μπορεί να συμπλέχτηκαν με το DNA του πεινασμένου αρπακτικού». Αυτό βοήθησε στην καλύτερη προσαρμογή των οργανισμών αυτών σε ένα αφιλόξενο περιβάλλον. «Από εκεί κι έπειτα, η σεξουαλική αναπαραγωγή και ο συνδυασμός του DNA δεν ήταν πλέον τυχαία αλλά μια συμπεριφορά στην οποία η εξέλιξη ωθούσε δύο οργανισμούς να ακολουθήσουν».
Την επόμενη φορά που θα πείτε στην/στον ερωτικό σας σύντροφο «θέλω να σε φάω», θυμηθείτε ότι αυτό πριν από 2 δισ. χρόνια ήταν κυριολεκτικό…
