Αναρωτιόμαστε καμιά φορά γιατί ο κόσμος είτε δεν νοιάζεται για το τι συμβαίνει γύρω του είτε θέλει να ενημερώνεται κουνώντας σπασμωδικά το δάχτυλο πάνω στο κινητό του. Γιατί μπερδεύει το λεγόμενο «σκρολάρισμα» με την πραγματική ενημέρωση. Εχουμε όμως και εμείς μια ευθύνη. Ζούμε στην εποχή της κλιματικής αλλαγής, που συχνά εκδηλώνεται με μεγάλες φυσικές καταστροφές. Οι πολίτες νιώθουν την απειλή και βλέπουν με τρόμο ότι πλημμύρες, καταιγίδες, μεγα-πυρκαγιές είναι πια κομμάτι της ζωής μας.
Αλλο όμως αυτό και άλλο ο αχαλίνωτος κιτρινισμός και η αφόρητα σαχλή υπερβολή στον τρόπο που παρουσιάζονται πολλές φορές κάποια καιρικά φαινόμενα. Αλλο ο «Daniel» και άλλο μία βραδινή καταιγίδα στην Αττική, από αυτές που είχαμε πάντοτε τέτοια εποχή κάθε χρόνο πολύ πριν μάθουμε τι θα πει κλιματική αλλαγή. Σε μια περιήγηση στο Διαδίκτυο βρίσκεται κανείς αντιμέτωπος με τίτλους που προαναγγέλλουν περίπου την Αποκάλυψη. Κτίζεται για μέρες ένα σασπένς που φοβάσαι ότι θα καταλήξει στο φινάλε ταινίας τρόμου. Και μετά… βρέχει όλο το βράδυ, όπως έβρεχε πολλά βράδια κάθε Νοέμβριο κάθε χρόνο.
Σαν να μην έφτανε, όμως, αυτή η υπερβολή, έχεις στη συνέχεια και το αέναο ξεκατίνιασμα των ειδικών. Μετεωρολόγοι, σεισμολόγοι και άλλοι ειδικοί συμμετέχουν σε μικρούς κλαδικούς εμφυλίους χωρίς τέλος. Εχεις την εντύπωση ότι βλέπουν κάθε σεισμό και κάθε καιρικό σύστημα σαν μια μοναδική ευκαιρία να τραβήξουν πάνω τους τα φώτα της δημοσιότητας. Παθιάζονται με τους μιντιακούς καβγάδες τους, οι οποίοι είναι εντελώς ανόητοι και συχνά τους ακυρώνουν επιστημονικά και επαγγελματικά. Δεν ξέρεις αν πρέπει να γελάσεις ή να κλάψεις με τον «Χ» μετεωρολόγο που απαντά στον «Ψ», ενώ είναι εμφανής η διακριτική απουσία εκείνων που σέβονται τη δουλειά τους. Δεν έχει όμως καμία σημασία, όλα γίνονται για μερικά κλικ και likes. Αν ήμουν οικογενειακός τους φίλος, θα σύστηνα στους οικείους τους να τους πάρουν το κινητό από τα χέρια, να τους σταματήσουν από την κατρακύλα.
Εδώ είμαστε, όμως. Οι πολίτες έχουν κουραστεί από την ενημέρωση, αλλά και εμείς τους κουράζουμε συχνά με τον τρόπο που την αντιλαμβανόμαστε και την πακετάρουμε. Η ρηχότητα και η σαχλή υπερβολή οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην απάθεια και στη δυσπιστία. Γιατί όταν οι τίτλοι (και εκείνα τα εντελώς άσκοπα και επικοινωνιακά μηνύματα του 112) σε κάνουν να περιμένεις την Αποκάλυψη και βλέπεις έξω από το παράθυρό σου μία ακόμη βροχή, λογικό είναι να μην τους πάρεις στα σοβαρά την επόμενη φορά.
