Το έχουμε ακούσει και στο παρελθόν, ότι η εγκατάσταση καμερών θα αναγκάσει τους Ελληνες οδηγούς να βελτιώσουν τη συμπεριφορά τους, ώστε να μειωθούν οι θάνατοι και οι τραυματισμοί που καθιστούν τους δρόμους μας από τους πιο επικίνδυνους της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Στην πράξη, όμως, οι κάμερες αποδείχθηκαν άχρηστες, η διαχείρισή τους ελλιπέστατη έως ανύπαρκτη, με αποτέλεσμα οι οδηγοί να αδιαφορούν και για τις κάμερες και για τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας γενικώς. Είτε επιδεικνύουμε τη «μαγκιά» μας, αδιαφορώντας για τη δική μας ασφάλεια και αυτήν των άλλων, είτε ανεχόμαστε μοιρολατρικά τον υψηλό αριθμό νεκρών και τραυματισμένων ως αναπόφευκτο φόρο για το αδάμαστο της φυλής, είτε είμαστε θύματα πολιτικής εκμετάλλευσης, το αποτέλεσμα είναι ότι πέρυσι είχαμε 60 θανάτους ανά εκατομμύριο κατοίκους στους δρόμους μας, ενώ ο μέσος όρος της Ε.Ε. ήταν 46. Η βελτίωση των υποδομών και η συντήρηση των οχημάτων δεν αρκούν. Χρειάζονται ο συντονισμός των κρατικών υπηρεσιών, η αξιόπιστη αστυνόμευση και η συγκατάθεση των πολιτών.
Χθες, λοιπόν, τρία υπουργεία και η Περιφέρεια Αττικής αποκάλυψαν το σχέδιό τους για την ανάπτυξη δικτύου καμερών στην Αθήνα και τη δημιουργία ενός ενιαίου πληροφοριακού συστήματος, υπό τη διαχείριση μιας υφιστάμενης υπηρεσίας του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών. Οι κάμερες θα καταγράφουν παραβιάσεις του ορίου ταχύτητας, του ερυθρού σηματοδότη, της διάβασης πεζών, καθώς και τη χρήση κινητού τηλεφώνου και τη μη χρήση κράνους ή ζώνης. Το δίκτυο θα ανατεθεί μέσω διαγωνισμού σε ιδιώτη ανάδοχο, ο οποίος θα πληρώσει για την εγκατάσταση και συντήρησή του. Ληξιπρόθεσμα πρόστιμα θα αποστέλλονται στην Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων για είσπραξη. Υπολογίζεται ότι το πληροφοριακό σύστημα θα υλοποιηθεί το 2025, ενώ η σύμβαση για τις κάμερες θα υπογραφεί στα μέσα του χρόνου.
Ισως αυτή τη φορά να δούμε αποτέλεσμα. Εάν εφαρμοστεί το σύστημα όπως παρουσιάστηκε χθες, απλοποιούνται οι διαδικασίες, αφαιρείται ο ανθρώπινος παράγοντας (μέσω της αυτοματοποίησης) και ξεκαθαρίζονται οι αρμοδιότητες των εμπλεκόμενων υπουργείων και υπηρεσιών. Ο ισχυρότερος λόγος, όμως, είναι ότι πολλοί πολίτες έχουν αγανακτήσει με την ασυδοσία των παραβατών, που ενισχύει την πεποίθηση ότι δεν ζούμε σε ευνομούμενη χώρα, ότι είμαστε εκτεθειμένοι διαρκώς σε κινδύνους περιττούς και άδικους.
