Εντυπη έκδοση. Ξανακολλήσαμε. Στα ίδια σημεία, αυτά που ξέρουμε όσοι μένουμε στα πέριξ της παραλιακής οδού, από τον Αλιμο και πέρα έως τουλάχιστον τη Βούλα. Με την πρώτη σταγόνα της βροχής σκοτώθηκε η ελπίδα ότι κάτι έγινε φέτος το καλοκαίρι. Οτι έστω την τελευταία στιγμή οι αρμόδιοι των δήμων και της υπηρεσίας καθαριότητας, ή οι υπεύθυνοι της περιφέρειας, ή της ΕΥΔΑΠ, φρόντισαν ώστε να μη βρεθούμε πάλι όλοι μαζί, δεκάδες αυτοκίνητα, μποτιλιαρισμένοι στα γνωστά σημεία όπου δίνουμε ασφυκτικά ραντεβού μόλις αρχίσουν οι ψιχάλες.
Αλλά όχι. Στα ίδια σημεία και με εξαιρετική ακρίβεια, οι οδηγοί ανταλλάξαμε πάλι ματιές απελπισίας, που όσο περνάει ο καιρός εντείνονται επειδή η κλιματική αλλαγή έχει σφίξει τα λουριά. Θα τη βγάλουμε και φέτος; Θα καταφέρουμε να αποφύγουμε τον εκνευρισμό, την ταλαιπωρία ή τον εγκλωβισμό; Το μέγεθος της απειλής εξαρτάται από τη δύναμη των καιρικών φαινομένων, καθόλου από εμάς. Η ορθολογική σκέψη έχει πάει περίπατο.
Τηλεφωνούμε λοιπόν στο σπίτι, ενημερώνουμε τα παιδιά να μη βγουν χωρίς σοβαρό λόγο και αναπνέουμε βαθιά. Οπλιζόμαστε με ψυχραιμία και δοκιμάζουμε τις εναλλακτικές διαδρομές διαφυγής, που πλέον ξέρουμε με κλειστά μάτια. Είναι θέμα χρόνου να μετατραπεί η λεωφόρος Ποσειδώνος σε ποτάμι. Παίρνουμε τις αποφάσεις μας γρήγορα επειδή έχουμε δει στο παρελθόν να πετάγεται στον αέρα το καπάκι ενός αποχετευτικού αγωγού, λόγω της κακής κατασκευής του, από την πίεση των ομβρίων υδάτων. Ξέρουμε επίσης ότι, αν το νερό που κατεβαίνει από το καμένο δάσος στον λόφο του Πανοράματος ενωθεί με άλλους παραποτάμους, θα αρχίσει να μαζεύεται στη δεξιά λωρίδα της λεωφόρου. Εκεί όπου περνάει το τραμ, για παράδειγμα στην έξοδο της οδού Πρίγκιπος Πέτρου στη Γλυφάδα, θα πλημμυρίσει το οδόστρωμα, θα βουλιάξει το ψεύτικο γρασίδι δημιουργώντας βάλτο και θα πνιγούν οι γραμμές του τραμ και η στάση.
Για αυτό οδηγούμε νευρικά, και σπάμε το κεφάλι μας να θυμηθούμε τι κάναμε πέρυσι τον χειμώνα: Στρίψαμε αριστερά ή δεξιά για να αποφύγουμε τους όγκους λάσπης που ήταν γεμάτοι πέτρες, μπάζα, αιχμηρά κλαδιά κι ακαθαρσίες; Σε ποια σημεία το κοκκινόχωμα ήταν τόσο παχύ που έκανε τα ελαστικά του αυτοκινήτου να κολλήσουν στο οδόστρωμα;
«Πάντως έχω τις γαλότσες στο πορτμπαγκάζ», σκέφτομαι φέτος, αλλά φοβάμαι σαν να βλέπω ταινία τρόμου, σαν μία από τις πρωταγωνίστριες του ομώνυμου θρίλερ που έσπασε ταμεία. Ξέρω τι κάνατε και τι δεν κάνατε φέτος το καλοκαίρι, λέω από μέσα μου, και θα το πληρώσουμε χρυσάφι.
