Για να αποφασίσω για το μεγάλο ζήτημα των ημερών, έδειξα τον λογότυπο του μετρό της Θεσσαλονίκης στον Λουδοβίκο και στον Χρόνη. Είναι οι δύο σοφοί αίλουροι του οίκου με υψηλή αισθητική. Δεν το θεώρησαν άξιο της προσοχής τους. Το προσπέρασαν και κατευθύνθηκαν προς το κουπάκι με την ξηρά τροφή τους. Προσπάθησα να επιχειρηματολογήσω. Δεν αντιλαμβάνεστε ότι είναι ένα σημείο αναφοράς που θα επηρεάσει την αισθητική της πόλης; Κατά συνέπεια και την ψυχολογία των κατοίκων της. Και αν την επηρεάσει θετικά πάει καλά. Αν όμως την επηρεάσει αρνητικά, δεν αντιλαμβάνεστε τις συνέπειες που μπορεί να έχει στην επαγγελματική τους απόδοση, στην οικονομική δραστηριότητα όχι μόνο της πόλης, αλλά ολόκληρης της Μακεδονίας; Γιατί νομίζετε ότι εμφανίστηκε ο υπουργός κ. Σταϊκούρας για να κάνει μια σημειολογική ανάλυση, εξηγώντας πως το πεζό «μ» είναι από βυζαντινό χειρόγραφο; Δεν αντιλαμβάνεστε τη σύνδεση με το παρελθόν της πόλης; Από πού νομίζετε ότι ξεφύτρωσαν όλες αυτές οι πολυκατοικίες; Δεν μπορείτε να εκτιμήσετε ότι ο κύκλος που περιβάλλει το πεζό «μ» συμβολίζει τον λαβύρινθο από τις σήραγγες στις οποίες θα κινείται η μία μόνο γραμμή του μετρό με κίνδυνο να χάσει τον δρόμο της; Ο Λουδοβίκος άρχισε να πλένεται και ξέρουμε ότι όταν ο γάτος πλένεται αδιαφορεί για το σύμπαν.
Και για να σοβαρευτούμε. Είναι δυνατόν, ένας λογότυπος που σε μια εβδομάδα θα τον ψάχνουν οι κάτοικοι για να βρουν τον σταθμό να γίνει θέμα; Και δεν αναφέρομαι στον εσμό του Διαδικτύου που προτιμούσε τους μουσαμάδες της τσιπρικής απάτης και έβγαζε οιμωγές για τα αρχαία της Βενιζέλου. Τα οποία επανήλθαν στη θέση τους με την ακρίβεια εκατοστού. Σημειωτέον ότι τον λογότυπο τον βρίσκω μια χαρά. Και αλλιώς να ήταν, εάν έκανε τη δουλειά της σηματοδότησης, το ίδιο θα μου φαινόταν. Αναφέρομαι όμως στον κ. Σταϊκούρα. Οταν ένας υπουργός σχολιάζει ένα γεγονός, το αναβαθμίζει σε πολιτικό γεγονός. Προς τι; Θα μου πείτε όταν έχεις λύσει όλα τα υπόλοιπα προβλήματα μπορείς να ασχοληθείς και με τον λογότυπο. Είναι η πολυτέλεια της ελληνικής ζωής. Μπορούμε να γράφουμε διατριβές για το αν η δολοφονία μιας γυναίκας αποκαλείται δολοφονία ή γυναικοκτονία. Ή να ψάχνουμε ποιος είναι ο υπεύθυνος για την ασφάλεια των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων. Οι πρυτάνεις που τα έχουν αναλάβει, η αστυνομία ή μήπως κάνας λογότυπος που δεν μας αρέσει; Ή μήπως όλ’ αυτά μαζί και το Βυζάντιο από πάνω;
Πολλοί ισχυρίζονται ότι η ελληνική κοινωνία πάσχει από κατάθλιψη. Θα έλεγα πως πάσχουμε από αυτάρεσκη ευφορία. Σ’ έναν κόσμο που κατρακυλάει στο χάος, η ενασχόληση με τον λογότυπο είναι ένα είδος ψυχοθεραπείας.
