Είναι το μοναδικό παγκόσμιο συμβάν όπου μπορούν να ληφθούν δεσμευτικές αποφάσεις πλανητικού εύρους. Γι’ αυτό είναι τόσο σημαντικές οι διασκέψεις του ΟΗΕ για το κλίμα. Παρά τα πενιχρά αποτελέσματα λόγω των αποκαρδιωτικά στενών ορίων διεθνούς συνεργασίας, δεν υφίσταται άλλη οδός σωτηρίας. Αλλος τόπος όπου μπορούν να χτυπήσουν όλες μαζί οι σειρήνες σε απόσταση αναπνοής από τα αυτιά των ηγετών του κόσμου για τους αυτοκτονικά αργούς ρυθμούς μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, που μέχρι σήμερα, αντιθέτως, αυξάνονται. Η «δουλειά» που κάνουν τα λόμπι του άνθρακα στα περιθώρια των διασκέψεων διαφαίνεται στις δηλώσεις των ίδιων των επικεφαλής των διοργανώσεων (σε πετρελαιοπαραγωγούς χώρες). «Η διακοπή της χρήσης ορυκτών καυσίμων θα οδηγήσει την ανθρωπότητα στην εποχή των σπηλαίων», είχε πει ο περυσινός οικοδεσπότης της διάσκεψης, σουλτάν Αλ Τζαμπέρ, ενώ ο φετινός, Ελνούρ Σολτάνοφ, βεβαίωσε ότι «τα ορυκτά καύσιμα θα έχουν για πάντα τη θέση τους στον κόσμο».
Δεν τηρούνται στοιχειώδεις δεσμεύσεις. Χρηματοδοτούνται έργα εξόρυξης ορυκτών καυσίμων (τουλάχιστον 45 την τελευταία τριετία, που θα τετραπλασιάσουν τις εξορυσσόμενες ποσότητες έως το 2030). Δεν παρέχεται η συμφωνημένη οικονομική –κλιματική– βοήθεια στις αδύναμες οικονομίες. Οι ισχυρές στρέφουν το δάχτυλο στις αναπτυξιακές τράπεζες και στα ιδιωτικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που, αν δεν έχουν κέρδος, δεν δανείζουν – ούτε οι υπερχρεωμένες αναπτυσσόμενες χώρες θέλουν να δανειστούν για το κλίμα· έχουν πρώτα να καταπολεμήσουν τη φτώχεια τους.
Κάποτε τα ορυκτά καύσιμα θα εγκαταλειφθούν πλήρως. Ισως όταν θα είναι ασήκωτο το κόστος των κλιματικών καταστροφών σε ανθρώπινες ζωές, υποδομές, γεωργική παραγωγή, εφοδιαστικές αλυσίδες και μη διαχειρίσιμα τα κύματα κλιματικών προσφύγων. Δηλαδή, πολύ αργά. Τα χρόνια τρέχουν χύμα, τραγουδούσε ο Σαββόπουλος, και οι ρυπαντές τούς δίνουν μόνο του συμφέροντος το σχήμα. Αήττητη η ελαφρόκαρδη αίσθηση του άχρονου της ζωής, της απουσίας κόκκινων γραμμών και τέλους, η προσκόλληση σε ένα τώρα χωρίς τη μνήμη των συσσωρευμένων λαθών και το κέντρισμα της αυριανής τιμωρίας. Δεν λείπουν τα πρωτόκολλα και οι συμφωνίες, οι ανανεώσεις των πρωτοκόλλων και οι αναδιατυπώσεις των συμφωνιών, τα νέα σχέδια δεσμεύσεων – τα ακροατήρια φταίνε που είναι αργοκίνητα, στρογγυλοκαθισμένα σε επωφελείς συνήθειες. Η COP29 αποτελεί άλλη μια ώση. Ισχυρή σε θεσμικό κύρος, ισχνή σε επιρροή. Μέχρι να χτυπήσει η βαριά καμπάνα.
