Σε μία περίοδο ανατροπής συστημικών διαστάσεων, που ως φαίνεται αρχίζει μετά την εντυπωσιακότατη νίκη του κ. Ντόναλντ Τραμπ στις εκλογές της 5ης Νοεμβρίου, είναι επιεικώς παρακινδυνευμένο να διατυπώνει κανείς προβλέψεις περί της Νέας Παγκόσμιας Τάξεως, που αναμένεται να προωθήσει μετά την επανεγκατάστασή του στον Λευκό Οίκο στις 20 Ιανουαρίου ο νεοεκλεγείς πρόεδρος των ΗΠΑ. Και ενώ οι πάντες στη Δύση, αλλά και ηγέτες κρατών που οι σχέσεις με τις ΗΠΑ είναι από ιδιαιτέρως τεταμένες έως και ευθέως εχθρικές τηρούν στάση αναμονής, στη χώρα μας μιία στρατιά αναλυτών, πολιτικών και άλλων συναφών επιδίδονται στην άσκηση οιωνοσκοπίας περί της νέας αμερικανικής πολιτικής εις την περιοχή μας.
Οι εκτιμήσεις τους περί τοποθετήσεως στο αξίωμα του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ του κ. Μάικ Πομπέο, που διερχόμενος από την Ελλάδα είχε συνάντηση με τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, διαψεύσθηκαν από τον κ. Τραμπ, ο οποίος απέκλεισε κατηγορηματικά τη συμμετοχή του πρώην υπουργού του στη νέα αμερικανική διοίκηση. Δύο ναυαρχίδες του Δημοκρατικού Τύπου δημοσίευσαν προ ολίγων ημερών πληροφορίες ότι ο κ. Τραμπ προτίθεται να τοποθετήσει στο υπουργείο Εξωτερικών τον γερουσιαστή της Φλόριντα Μάρκο Ρούμπιο και τον βουλευτή της Φλόριντα, επίσης, κ. Μάικ Γουόλτς στη θέση του συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας.
Αίσθημα ανακουφίσεως άρχισε να επικρατεί εις την Αθήνα διότι ο κ. Ρούμπιο υπήρξε διαπρύσιος επικριτής του προέδρου της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ενώ ο κ. Γουόλτς, του οποίου την τοποθέτηση ανακοίνωσε ο κ. Τραμπ, διάκειται ευμενώς προς τους Κούρδους μαχητές της Συρίας και ίσως όχι μόνον. Βεβαίως, ο κ. Ντεβλέτ Μπαχτσελί –κυβερνητικός εταίρος του Τούρκου προέδρου– υπήρξε ιδιαίτερα επικριτικός αναφερόμενος στους δύο φερόμενους αξιωματούχους διοικήσεως του κ. Τραμπ. Αντιθέτως, ο κ. Ερντογάν είπε πως «είναι λίγο νωρίς για να βγάλουμε συμπεράσματα» και προσέθεσε ότι στη νέα εποχή η ανάπτυξη των σχέσεων μεταξύ κρατών «δεν μπορεί να επιτευχθεί διά της τηλεφωνικής διπλωματίας». Ας κάνουν, συνεπώς, λίγο υπομονή. Διότι το ουσιώδες είναι εάν μία επιδείνωση των σχέσεων Αγκυρας και Ουάσιγκτον –όπως εύχονται ορισμένοι– θα λειτουργήσει προς όφελος της Ελλάδος ή θα οδηγήσει στα άκρα την Τουρκία. «Νήφε και μέμνησο απιστείν» έλεγε ο Επίχαρμος, ή στην απλοελληνική «παρέμεινε νηφάλιος και μην ξεχνάς να δυσπιστείς».
