Κυριακή 22 Ιουνίου του 1941. Είναι προχωρημένη νύχτα, αλλά επικρατεί μια ασυνήθιστη κινητικότητα στις τάξεις των γερμανικών στρατευμάτων. Οι άνδρες του γερμανικού πυροβολικού αφαιρούν τα δίχτυα καμουφλάζ από τα όπλα τους. Στους πεζούς δίνονται οδηγίες της τελευταίας στιγμής. Τα τεθωρακισμένα άρματα μάχης βάζουν μπροστά τις μηχανές τους.
Στην αντίπερα όχθη, στα ανατολικά, οι παραμεθόριες μονάδες του Κόκκινου Στρατού κοιμούνται. Οι επιτελείς τους αγνοούν ότι οι σύμμαχοί τους ναζί έχουν εδώ και λίγες εβδομάδες δεχθεί τη διαταγή για έναν «πόλεμο εξόντωσης».
Η διαταγή έχει προέλθει απ’ τον ίδιο τον Αδόλφο: όλοι θα έπρεπε να αφήσουν πίσω τους τις όποιες ηθικές αναστολές τους. Δεν πρέπει να μείνει κανένας ζωντανός: στρατιωτικοί ή πολίτες, μάχιμοι ή αιχμάλωτοι, άνδρες ή παιδιά και γέροντες, όλοι πρέπει να αφανιστούν.
Κάπως έτσι ξεκίνησε η Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα, με την οποία έληξε το σύμφωνο φιλίας μεταξύ Χίτλερ και Στάλιν που είχε υπογραφεί το 1939. Και κάπως έτσι ξεκινάει και το βιβλίο «Υπόθεση Στάλιν. Η απίθανη συμμαχία που κέρδισε τον πόλεμο» του Βρετανού Τζάιλς Μίλτον. Το βιβλίο κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Μίνωας σε μετάφραση του Χρήστου Καψάλη.
Ο Μίλτον είναι ένας από τους πιο δραστικούς συγγραφείς εκλαϊκευμένης Ιστορίας. Στην Ελλάδα τον γνωρίσαμε από τον «Χαμένο παράδεισο», ένα από τα πλέον συναρπαστικά χρονικά της καταστροφής της Σμύρνης το 1922 (επίσης από τις εκδόσεις Μίνωας). Μονάχα στη χώρα μας, το βιβλίο έχει πουλήσει 34.000 αντίτυπα.
Στην «Υπόθεση Στάλιν», καταπιάνεται με μια πολύ συγκεκριμένη πτυχή του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου: πώς ο Στάλιν συνήψε συμμαχία με τον Χίτλερ – εξ ου και ο χαρακτηρισμός «απίθανη συμμαχία» στον υπότιτλο. Αυτό το χρονικό θα παρακολουθήσουμε τούτη την εβδομάδα.
Η γερμανοσοβιετική φιλία ήταν η βασική αιτία που η Γερμανία αιφνιδίασε την ΕΣΣΔ τον Ιούνιο του 1941. Δύο χρόνια πριν, το σύμφωνο εκείνο είχε αιφνιδιάσει τους Αγγλογάλλους και τους Αμερικανούς. Δεν ήξεραν τι θα σήμαινε για το μέλλον. Πολύ γρήγορα κατάλαβαν: κάτω από τη «φιλία» των δύο δικτατόρων κρυβόταν το σχέδιο για τον διαμελισμό της Πολωνίας. Οπως επίσης η κατάληψη της Βαλτικής από την ΕΣΣΔ και η εισβολή της τελευταίας στη Φινλανδία. Παράλληλα, η Βέρμαχτ θα «κατάπινε» τη Δανία και τη Νορβηγία, τη Γαλλία, το Βέλγιο και την Ολλανδία.
Ο Στάλιν ήταν ήσυχος. Οταν το 1941, ο Βρετανός πρέσβης στη Μόσχα προειδοποίησε για ύποπτη γερμανική κινητικότητα, τη θεώρησε «αγγλική προβοκάτσια». Τη νύχτα της γερμανικής εισβολής, κοιμόταν στην ντάτσα του. Οταν τηλεφώνησε ο στρατηγός Γκεόργκι Ζούκοφ, ένας αξιωματικός της NKVD απάντησε αδιάφορα: «Ο σύντροφος Στάλιν κοιμάται». «Ξύπνα τον αμέσως!» φώναξε ο Ζούκοφ. «Οι Γερμανοί βομβαρδίζουν τις πόλεις μας».
