Την ήθελε «γρήγορη» και «πυρετώδη» τη συγγραφή – όπως ακριβώς και το θέμα της. «Γρήγορη» και «πυρετώδης» ήταν και η ανάδυση του «φαινομένου Κασσελάκη» – αν και ο πυρετός ανέβηκε μετά την εκλογή, όταν το «φαινόμενο» είχε πια προσπαθήσει να επιβληθεί ως μαινόμενο. Ο συγγραφέας πάντως –καθηγητής και θαμών των πάνελ πολιτικού ακτιβισμού– ανταποκρίθηκε όχι μόνο με οίστρο, που τον ενέπνευσε να γράψει τομίδιο για το «φαινόμενο» μέσα σε δέκα ημέρες· ανταποκρίθηκε και με ανοχή, αφού θα παρουσιάσει το πόνημα με τη ζωντανή συμμετοχή του υλικού του. Ο Κασσελάκης θα παρουσιάσει το βιβλίο για το «φαινόμενο Κασσελάκη», δίνοντας στο πνευματικό γεγονός διαστάσεις διανοητικού αυτοερωτισμού, που δεν έχουν ούτε οι αυτοσχέδιες παραστάσεις του στην τηλεόραση. Οπωσδήποτε «φαινόμενο», που απαιτεί και δεύτερο τόμο. Ο πυρετός δεν πέφτει. Και προμηνύεται αφθώδης.
Στέντωρ
