Εκείνη έκανε την αρχική διαλογή. Αλλά μεσολάβησαν οι ψηφοφόροι, με τον σταυρό προτίμησης. Γι’ αυτό χρειάστηκε η Ζωή Κωνσταντοπούλου να κάνει και δεύτερο φιλτράρισμα, «διορθώνοντας» τη λαϊκή βούληση στη σειρά εκλογής των βουλευτών «της». Τώρα αποκαλύπτεται ότι ακόμη και τους έμπιστούς της δεν τους πολυεμπιστευόταν, αφού τους είχε βάλει να υπογράψουν υπεύθυνες δηλώσεις ότι οι έδρες τους ανήκουν στην ίδια – «θέτω στη διάθεσή σας την παραίτησή μου στον χρόνο κατά τον οποίο εσείς το κρίνετε σκόπιμο», ήταν η φράση στη δήλωση της βουλευτού Αρετής Παπαϊωάννου, που ανεξαρτητοποιήθηκε, μαζί με τον υιό της, επίσης βουλευτή, Μιχάλη Χουρδάκη. Θα έχει ενδιαφέρον πώς η νομικός Κωνσταντοπούλου θα υποστηρίξει ότι το αρχηγικό της δικαίωμα υπερτερεί του Συντάγματος. Πώς μπορεί ο βουλευτής να υπαγάγει το αξίωμά του στη βούληση ενός τρίτου – ενός ποιμένα. Θα χρειαστεί πολύ βουκολικό δίκαιο.
Στέντωρ
