Φαίνεται στ’ αλήθεια πως, τελευταία, ό,τι και να κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ δεν του βγαίνει. Οπως μου έλεγε συνάδελφος την περασμένη εβδομάδα, «η μία σφαλιάρα διαδέχεται την άλλη», ορμώμενος από την αθώωση Λούκου.
Ακόμα και η ξαφνική επανεμφάνιση του Γαβριήλ Σακελλαρίδη, με την ηχηρή εκδήλωση πίστης στην κομματική «φανέλα», έχει ερμηνευθεί ως προανάκρουσμα ηγετικών σκοπιμοτήτων. Που σημαίνει ότι οι επίδοξοι «δελφίνοι» ακονίζουν τα μαχαίρια τους. «Περιμένετε τουλάχιστον να φτάσει η Κυριακή», λένε άλλα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ.
Από την άλλη, οι μέχρι τώρα αντιδράσεις του Τσίπρα δείχνουν ότι όσες φορές κι αν χάσει, δεν σκοπεύει να παραιτηθεί. Με εξαίρεση λοιπόν όσες και όσους κινούνται με τα θεμιτά ιδεολογικά τους στεγανά, ποιος να εμπιστευθεί τον ΣΥΡΙΖΑ τώρα;
Ακόμα και η τραγωδία της Πύλου μοιάζει να γυρίζει μπούμερανγκ για την Κουμουνδούρου. Ηθελαν να συνδέσουν το πολύνεκρο ναυάγιο με το Μαξίμου, όμως η τωρινή κυβέρνηση είναι υπηρεσιακή.
Βεβαίως, ο αντίλογος εδώ έχει μια λογική: η γραμμή βάσει της οποίας κινείται το Λιμενικό, και που με γνώμονα αυτό το σκεπτικό οδήγησε στην τραγωδία, ανήκει στο Μαξίμου της τελευταίας τετραετίας. Αρα νομιμοποιείται να κάνει αυτή τη σύνδεση.
Σύμφωνοι. Μονάχα που οι ισχυρισμοί αυτοί έρχονται από εκείνους που είχαν στα χέρια τους το κολαστήριο της Μόριας. Και από έναν πρώην πρωθυπουργό του οποίου η εξοργιστική εικόνα τη νύχτα του Ματιού δεν ξεχνιέται από κανέναν. Πώς εγκαλεί τώρα έναν υπηρεσιακό υπουργό για το ναυάγιο, όταν μάλιστα έστελνε τους πρωτοκλασάτους υπουργούς του στα αποκαΐδια να κουνήσουν το χέρι στους επιζώντες και στους συγγενείς των θυμάτων ως υπαίτιους της πυρκαγιάς;
Υπάρχει και κάτι ακόμα, δυσάρεστο για πολλούς, υπαρκτό όμως: στη μεγάλη της πλειοψηφία στην Ελλάδα, η κοινωνία θέλει σύνορα. Και φράκτες. Και ένα Λιμενικό που θα επιβλέπει τα υδάτινα περάσματα.
Προσωπικά, δεν μπορώ να διανοηθώ πώς μπορείς να διώχνεις μεσοπέλαγα μια μάνα με το παιδί της και έναν υποσιτισμένο και με εγκαύματα από τη θερμοπληξία άνδρα που βρίσκονται πάνω σε ένα σαπιοκάραβο.
Ενας υγιώς σκεπτόμενος πολίτης δεν θα αδιαφορήσει απέναντι σε ανθρώπους που πνίγονται, όμως η γενική αρχή, είτε μας αρέσει είτε όχι, αυτή είναι: η ύπαρξη ορίων εκ μέρους του κράτους απέναντι στα μεταναστευτικά κύματα.
Θα μπορούσε πάνω σε αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ να ενημερώνει ουσιαστικά, να ευαισθητοποιεί το κοινό απέναντι στην ανθρωπιστική κρίση του μεταναστευτικού.
Το μόνο που σκέφτεται, όμως, είναι την πολιτική εργαλειοποίηση. Αλλά αυτό φαίνεται πως ο κόσμος το καταλαβαίνει πια πολύ καλά.
