Ο τίτλος καταγράφει την απελευθέρωση από το βάρος, και τη βαρεμάρα, μιας προεκλογικής εκστρατείας που κράτησε ένα χρόνο και κλείνει αύριο. Κάτι σαν ταινία του Αγγελόπουλου χωρίς την αισθητική γοητεία της εικόνας. Δεν ξέρω πώς θα την καταγράψει αυτήν την περίοδο ο περίφημος «ιστορικός του μέλλοντος». Αν, εννοείται, υπάρξει μέλλον και αν υπάρξει κάποιος ιστορικός που θα ενδιαφερθεί να μελετήσει την Ελλάδα του 2022-23. Εστω και για μεταπτυχιακό σε κάποιο μικρό πανεπιστήμιο. Τίτλος, «Much ado about nothing». Ηταν πέρυσι περίπου τέτοια εποχή όταν η αντιπολίτευση άρχισε να ζητάει εκλογές για να σταματήσει «η καταστροφή». Περισπούδαστοι αναλυτές τοποθετούσαν τη διεξαγωγή τους το περασμένο φθινόπωρο. Οιωνοσκόποι τις τοποθετούσαν στις αρχές της άνοιξης. Θα έβγαινε η οικονομική δυσπραγία του χειμώνα, όμως η κυβέρνηση θα είχε τόσο κουραστεί ώστε δεν θα άντεχε έως το Πάσχα. Πόση φαιά ουσία καταναλώθηκε για την ημερομηνία των εκλογών; Παρατηρητές των ηθών και εθίμων της φυλής μας έβλεπαν μια κοινωνία διχασμένη που οι εκλογές θα την οδηγούσαν σε έναν ακόμη οιονεί εμφύλιο. Δημοφιλές άθλημα της καθ’ ημάς Ανατολής, κάτι σαν το μπέιζμπολ για τους Αμερικανούς που κανείς δεν το καταλαβαίνει, εκτός από τους ίδιους τους Αμερικανούς που το λατρεύουν. Εμφύλιος δεν έγινε. Η ελληνική κοινωνία διατήρησε τη συνοχή της και κοιτούσε μάλλον αδιάφορα όσους πάλευαν να την ξεσηκώσουν.
Υπήρχε και το ζήτημα της απλής αναλογικής. Αυτή, για να αποδώσει, προϋπέθετε ισχυρές συμμαχίες ιδεολογικών και πολιτικών συγγενών έως δευτέρου βαθμού, κληρονόμων του ιστορικού ΕΑΜ, που θα απελευθέρωνε τον τόπο από τον κατακτητή. Ο κατακτητής άκουγε στο όνομα Μητσοτάκης, ή Κούλης, και οι αντίπαλοί του έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να πείσουν το κοινό τους ότι αυτός κάνει διάφορα κακά πράγματα. Τελικά στο μόνο πρόγραμμα που κατάφεραν να συμμαχήσουν ήταν στα αναθέματα και στις βρισιές κατά του Μητσοτάκη. Oι εκλογές ορίστηκαν για τον Απρίλιο, ώσπου μεσολάβησε η τραγωδία των Τεμπών. Πώς θα επηρέαζε την ψήφο; Οι αγωνιστές του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα κατέβηκαν στους δρόμους για να εκμεταλλευθούν τον πόνο και τον τρόμο που είχε διαχυθεί σε ολόκληρη την κοινωνία μετά το τραγικό δυστύχημα. Ηταν και το μόνο πραγματικό γεγονός της μακράς προεκλογικής εκστρατείας. Μας υπενθύμισε, με τον πιο επώδυνο τρόπο, πως το βαθύ κράτος εξακολουθεί να βασιλεύει στα υπόγεια του Δημοσίου, ενίοτε δε να δολοφονεί. Το αποτέλεσμα των εκλογών της 21ης Μαΐου, που όλα δείχνουν ότι θα επιβεβαιωθεί αύριο, απέδειξε πως η πλειοψηφία θεωρεί ότι ο καταλληλότερος για να συγκρουσθεί με αυτό το βαθύ κράτος είναι ο Μητσοτάκης. Κι αυτό θα πρέπει να θυμάται από τη Δευτέρα.
