Το έχω απορία: Γιατί τα κόμματα συνεχίζουν να κάνουν πολιτικές συγκεντρώσεις στην πλατεία Συντάγματος;
Γιατί συνεχίζουν μια απόλυτα αναχρονιστική πρακτική που γιγαντώθηκε τη δεκαετία του ’80, τη στιγμή που όλοι –μα όλοι!– γνωρίζουμε ότι οι συγκεντρώσεις αυτές είναι απόλυτα στημένες και όχι μια αυθόρμητη μαζική συνάθροιση;
Γιατί οι πολιτικοί αρχηγοί συνεχίζουν να σπαταλούν ενέργεια και δημόσια εικόνα σε αυτές τις «οργασμικά» πληκτικές ομιλίες;
Γιατί αυτοί και τα επιτελεία τους δεν δοκιμάζουν κάτι άλλο, λίγο διαφορετικό, λίγο πιο απρόβλεπτο, κάτι λιγότερο επιβαρυντικό σε μια κακοπαθημένη πόλη; Γιατί δεν μπορούν να σκεφτούν κάτι λίγο πιο μπροστά από αυτό που γινόταν το 1981, το 1985 και το 1989;
Δεν είναι αισθητικό το ζήτημα. Ούτε μόνον επικοινωνιακό. Εχει να κάνει και με κάτι πολύ πιο ουσιαστικό. Δύο πράγματα:
Πρώτον: Το 2023 η Αθήνα, και ειδικά το κέντρο της, είναι μια πολύ κουρασμένη και τσαλαπατημένη πόλη. Μια πόλη με έργα του δήμου που χρονίζουν εκνευριστικά, μια πόλη η ροή της οποίας διακόπτεται κάθε τρεις και λίγο εξαιτίας κάποιας πορείας, διαδήλωσης, αγώνα δρόμου, εκστρατείας δικαιωμάτων ή λόγω της επίσκεψης κάποιου ξένου μεγαλόσχημου.
Ειδικά σε αυτή τη διπλή εκλογική αναμέτρηση, γιατί χρειαζόταν ξανά το «τσίρκο» της πλατείας Συντάγματος την τελευταία εβδομάδα πριν ανοίξουν οι κάλπες, να επαναληφθεί δηλαδή και δεύτερη φορά μέσα σε λιγότερο από ένα μήνα; Τι θα μπορούσε να αλλάξει δηλαδή;
Ειδικά αυτή την εβδομάδα που μας αφήνει, με την επίσκεψη Ομπάμα (με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει για την υπομονή και τα νεύρα των Αθηναίων), γιατί έπρεπε να (ξανα)γίνουν οι προεκλογικές συγκεντρώσεις; Δεν βλέπουν ότι είναι ένα θλιβερό κατάλοιπο της Μεταπολίτευσης;
Γιατί πρέπει αυτή η πόλη να βιώνεται συνεχώς σαν κάτι μαρτυρικό για τους κατοίκους της σε καιρό ειρήνης;
Δεύτερον: Σοβαρά τώρα, το 2023, στην παντοκυριαρχία του Διαδικτύου και των σόσιαλ, με την πληροφορία να εκβάλλει από μέσα μας, περιμένουν στ’ αλήθεια να πιστέψουμε ότι οι συγκεντρώσεις αυτές στην πλατεία Συντάγματος είναι γνήσια «επίδειξη δύναμης»; Ή έστω να ασχοληθούμε με αυτές;
Μήπως ζούμε ακόμη στην εποχή που την επομένη των συγκεντρώσεων αυτών οι εφημερίδες δημοσίευαν χάρτη του αθηναϊκού κέντρου με το ανάλογο χρώμα (πράσινο, μπλε, κόκκινο) να πλημμυρίζει τους δρόμους γύρω από το Σύνταγμα, προς ένδειξη του μεγαλείου (ή της αποτυχίας) της συγκέντρωσης;
Ουδείς ασχολείται με αυτές τις θλιβερές, κακοστημένες συγκεντρώσεις που μόνο πρόβλημα δημιουργούν στην πόλη.
Πολύς θόρυβος και ανοησία. Πολλή κούραση. Πολλή ταλαιπωρία επίσης. Γιατί;
