Ενδεχομένως ό,τι είπε ο Μπαράκ Ομπάμα προχθές, στο Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος, προς το τέλος της συζήτησής του με τον Ανδρέα Δρακόπουλο, να μην αφορούσε μόνο τους φίλους των δύο κοριτσιών του. Ο 44ος πρόεδρος των ΗΠΑ μετέφερε μια κουβέντα με τις κόρες του, την 24χρονη Μαλία και την 21χρονη Σάσα. Τον ρωτούν τι να απαντήσουν στους φίλους τους που σκέφτονται πως είναι όλα μάταια. Γιατί να ψηφίσει κανείς, γιατί να συμμετέχει στα κοινά, η διαφθορά είναι παντού, το κλίμα γίνεται όλο και χειρότερο, περισσεύουν η δυστυχία, η ανισότητα, η ομοφοβία, ο ρατσισμός… «Τι να τους πούμε;», ζητούν τη βοήθεια του πατέρα τους οι δύο νέες κοπέλες. «Πρώτα απ’ όλα να κλείσουν τα κινητά τους και να βγουν στον δρόμο να συζητήσουν με κανονικούς ανθρώπους», είναι η πρώτη αντίδραση του Μπαράκ Ομπάμα. «Νιώθεις λιγότερη κατάθλιψη αν δεν είσαι συνδεδεμένος όλη μέρα», συμπλήρωσε. Συνέχισε μιλώντας «για τα προνόμια –τα μόνα ίσως– που έχουν οι μεγαλύτεροι σε ηλικία»· την «πολυτέλεια» της εμπειρίας: να προσπαθείς, να αποτυγχάνεις, να πέφτεις, να σηκώνεσαι. «Ποτέ δεν θα πετύχουμε το τέλειο. Η διαδικασία είναι αργή. Κάθε γενιά βάζει το λιθαράκι της», πρόσθεσε.
Την ίδια αίσθηση ματαιότητας, με τους φίλους της Μαλία και της Σάσα, έχουν, ίσως, και συνομήλικοί τους στην Ελλάδα που καλούνται αύριο να ψηφίσουν. Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα αναδίδει τάση αποχής. Μπορεί και να μην πάνε, ακούγεται δεξιά και αριστερά. Να προτιμήσουν τη θάλασσα, το σκρολάρισμα μέχρι αφασίας, την απόσυρση, την υπεκφυγή του «τίποτα δεν αλλάζει» που δηλώνεται και ως «βαρεμάρα». Ο καμουφλαρισμένος θυμός έχει πολλές εκδοχές. Και η αδιαφορία, επίσης.
Οι δημοσκοπήσεις μετράνε, συνήθως, τι ψηφίζουν αυτές οι ηλικίες. Κάποια ποσοστά, ριζοσπαστικοποιημένα, ενισχύουν μικρότερα κόμματα, δεξιά της Ν.Δ. ή αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ, με την ελληνική ιδιομορφία πάντα στις αποχρώσεις των άκρων. Τα συμπεράσματα από την ψήφο δεν εξομοιώνονται με αυτά από τη μη ψήφο. Τα μεν δηλώνουν μια –όποια, ακόμη και στρεβλή– πραγματικότητα, τα δε την άρνησή της. Δηλαδή, τι θα πάρει τη θέση της; Η «διαδικασία είναι η ευθύνη μας», όπως είπε και ο Ομπάμα. Το «λιθαράκι» που βάζει κάθε γενιά πρέπει να είναι ορατό. Να παραμένει ανοικτός ο δίαυλος της επικοινωνίας, ακόμη κι όταν αυτή μοιάζει αδύνατη. Η σιωπή είναι υπέρ των αγυρτών, των γυρολόγων της πολιτικής και των δολοπλόκων. Ολων εκείνων που απεχθάνονται τη Δημοκρατία.
