Η πίεση ήταν διπλή. Από τη μία, ο Οθων Ηλιόπουλος, αν και επικεφαλής στο Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ, δεν έχει και πολύ γυμνασμένα πολιτικά αντανακλαστικά (ήταν χρόνια αφοσιωμένος στα ακαδημαϊκά του καθήκοντα, αφήνοντας πολύ πίσω τα «ένσημά» του στην εγχώρια Αριστερά). Από την άλλη, του είχε εσχάτως ασκηθεί πίεση επειδή, ύστερα από λίγες εμφανίσεις δημοσίων σχέσεων πριν από την πρώτη κάλπη, είχε περιπέσει σε αφάνεια. Αυτή η δίδυμη αντιξοότητα τον οδήγησε σε μια ελαφρά δήλωση περί οδοντιάτρων, που δεν πειράζει να φορολογηθούν, «αφού ούτως ή άλλως δεν μας ψηφίζουν». Οι μηχανισμοί της Ν.Δ. έπιασαν το ολίσθημα και πήγαν να του πάρουν και τα σφραγίσματα. Κρίμα κι άδικο. Γιατί, παρότι εμφανίστηκε όψιμα, για να επιδείξει αλλόκοτη αίσθηση του χιούμορ, δεν είπε κάτι λάθος. Αλλο άκομψο. Αλλο λάθος.
Στέντωρ
