Το αποτέλεσμα των εκλογών της άλλης Κυριακής δείχνει να έχει κριθεί. Δεν είναι μόνο οι δημοσκοπήσεις που φέρουν ως βέβαιη την αυτοδυναμία του Κυριάκου Μητσοτάκη – με ερώτημα την έκτασή της. Η αίσθηση περί άνετης πρωτιάς της Ν.Δ. κυριαρχεί στην κοινωνία και είναι ίσως αυτή η ισχυρότερη ένδειξη ότι τα πράγματα έχουν πάρει τον δρόμο τους. Αν δεν μεσολαβήσει κάτι συνταρακτικό την επομένη της κάλπης, θα έχουμε μια ευρεία (πιθανότατα) κοινοβουλευτική πλειοψηφία του Μητσοτάκη και μια ζαλισμένη από το αποτέλεσμα και κατακερματισμένη αντιπολίτευση.
Αυτό είναι καλό, αλλά και κακό ταυτόχρονα. Η νέα κυβέρνηση με νωπή και ισχυρή τη λαϊκή εντολή, θα πορευτεί χωρίς το άγχος της κοινοβουλευτικής αριθμητικής, και θα μπορεί να λαμβάνει δύσκολες αποφάσεις, ο δε Κυριάκος Μητσοτάκης θα ηγεμονεύει στην πολιτική σκηνή – άγνωστο για πόσο.
Ωστόσο, το μετεκλογικό σκηνικό αν επιβεβαιωθούν οι σφυγμομετρήσεις, θα γεννηθεί «κουτσό». Απέναντι στην κυβερνώσα Κεντροδεξιά και τον ηγέτη της, θα απουσιάζει ο ισχυρός εκείνος αντιπολιτευτικός πόλος με τη δική του εναλλακτική πρόταση, που ταυτόχρονα θα ορθώνει «ανάστημα» απέναντι στην όποια «αλαζονεία» της εξουσίας την οποία ψυχανεμίζεται προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ.
Μπορεί όμως να λειτουργήσει σε ισορροπία το δημοκρατικό πολίτευμα, στηριζόμενο μόνο στον κεντροδεξιό πόλο;
Προφανώς και θα υπάρχει ζήτημα, αλλά γι’ αυτό δεν θα ευθύνεται η Νέα Δημοκρατία, ούτε η κάλπη. Σε κάθε περίπτωση, θα υπάρξουν διεργασίες στο φάσμα της αντιπολίτευσης, η οποία θα εισέλθει σε τροχιά ενδοσκόπησης.
Επί ποίου όμως θα χτιστεί ο δεύτερος πυλώνας του δικομματισμού, στην πολύ πιθανή περίπτωση που τα δύο κόμματα βρεθούν σχετικά κοντά στα ποσοστά;
Εν αρχή τίθεται το ερώτημα αν θα φύγει ή θα μείνει ο Αλέξης Τσίπρας στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, έπειτα από ένα δύσκολο αποτέλεσμα. Θα συνεχίσει στο τιμόνι με βαριά τραυματισμένο του προφίλ του εάν έχει αποδοκιμαστεί για τρίτη συνεχή φορά στην κάλπη; Θα πάει σε νέα αρχή tabula rasa;
Αλλά και εάν τα «βροντήξει», ποιος θα είναι εκείνος/η που θα τον διαδεχθεί και μπορεί να συγκρατήσει τις «φυλές» του κόμματος και τις φυγόκεντρες δυναμικές στο εσωτερικό του; Με άλλα λόγια, μπορεί να υπάρξει ΣΥΡΙΖΑ χωρίς τον Αλέξη Τσίπρα;
Ο Νίκος Ανδρουλάκης διεκδικεί και εκείνος την πρωτοκαθεδρία της αντιπολίτευσης, αλλά δύσκολα θα υποσκελίσει τον ΣΥΡΙΖΑ. Την 21η Μαΐου πέτυχε μεν να επαναπατρίσει μέρος των ΠΑΣΟΚογενών ψηφοφόρων που είχαν μετακομίσει στον ΣΥΡΙΖΑ. Η δεξαμενή αυτή αυτή, ωστόσο, φαίνεται ότι έχει αδειάσει και έως τώρα ο ίδιος δεν δείχνει να διεισδύει στο εκτός «συναισθηματικού» ΠΑΣΟΚ εκλογικό σώμα.
Οι συζητήσεις για την επόμενη μέρα στην αντιπολίτευση έχουν ήδη ξεκινήσει στα ενδότερα του πολιτικού κόσμου.
