Συγκεντρωθήκαμε, είπε, εδώ «για να συζητήσουμε για τα δικαιώματα που δίνει ο Κανονισμός της Βουλής». Βουλή μπορεί να μην υπάρχει. Μπορεί να έχει διαλυθεί. Η ίδια μπορεί να έχει να πατήσει στη Βουλή από τον Αύγουστο του 2015. Γι’ αυτό όμως ακριβώς τον λόγο η Ζωή Κωνσταντοπούλου επείγεται να πάρει τον λόγο στη Βουλή, δίνοντας μάλιστα και συνέντευξη Τύπου για να εξηγήσει ότι θα μπορεί, ως πρώην πρόεδρος του Σώματος, να παίρνει τον λόγο όποτε θέλει (εφόσον βέβαια επιλέξουν και οι ψηφοφόροι να επανεγκαταστήσουν αυτή την αλησμόνητη –και ακατάσχετη– πηγή λόγου ξανά στο βουλευτήριο). Κατά τα άλλα, η Κωνσταντοπούλου μοίρασε μόνο αγάπη, υπερασπιζόμενη όσους εγκατέστησε αρχηγικώ δικαίω στις εκλόγιμες θέσεις. Τον σύντροφό της, που εγκωμίασε ως εμπνευστή και συνιδρυτή του κόμματος. Αλλά και τον Σπύρο Μπιμπίλα, που ενέταξε στους πυλώνες της προσπάθειάς της. Οχι απλός πυλώνας. Μπιμπιλόνας.
Στέντωρ
