Σηκώθηκε μπόλικη σκόνη τις προηγούμενες ημέρες όταν αποφασίστηκε η μεταφορά των κεντρικών εκδηλώσεων του Athens Pride από το Σύνταγμα στην πλατεία Κοτζιά. Τα ιδιαιτέρως οξυμένα αντιδεξιά αντανακλαστικά των ακτιβιστών της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας προσήψαν στη Νέα Δημοκρατία έλλειψη ευελιξίας και σχετικής ευαισθησίας προκειμένου να βρεθεί μια λύση και να πραγματοποιηθεί στην παραδοσιακή και υψηλού συμβολισμού θέση του Pride, απέναντι από το Κοινοβούλιο. Η ανακοίνωση των διοργανωτών ήταν προς τιμήν τους πολύ προσεκτικά διατυπωμένη και πολιτικά ουδέτερη.
Τελικά το Φεστιβάλ Υπερηφάνειας πραγματοποιήθηκε Σάββατο απόγευμα στην πλατεία Κοτζιά και ως εκ θαύματος ο κόσμος έδειχνε πολύ πιο ευχαριστημένος με την απλωσιά και το αίσθημα άνεσης σε σχέση με το «στρίμωγμα» μιας πλατείας που ιστορικά είχε από πάντα και την ταυτότητα ενός μικρού αστικού κήπου (Κήπος των Μουσών). Το Σύνταγμα, παρά τους εύγλωττους συμβολισμούς του, δεν κάνει για συγκεντρώσεις, ούτε για φεστιβάλ· παρά μόνο για προεκλογικά «περίπτερα» κομμάτων που δεν τα προσέχει κανείς και μάλλον είναι οι τελευταίες εκλογές που τα βλέπουμε, απομεινάρι εποχής που έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί.
Αλλά με το Pride μια νεότερη γενιά Αθηναίων ανακάλυψε την πλατεία Κοτζιά: μια πλατεία περιτριγυρισμένη με ορισμένα πραγματικά ωραία κτίρια της νεοκλασικής περιόδου (όπως, π.χ., το κτίριο της Εθνικής Τράπεζας που «συνομιλεί» όμορφα με το απέναντι, λιγότερο φιλόδοξο αρχιτεκτονικά, δημαρχείο της πόλης), ελεύθερη από πυκνή βλάστηση και τραπεζάκια. Η αλήθεια είναι ότι η πλατεία Κοτζιά (επισήμως Εθνικής Αντιστάσεως, αλλά σπανίως μνημονεύεται έτσι) δημιουργεί κάποια αμηχανία, καθώς δεν συνδέεται άμεσα με την καθημερινή ζωή της Αθήνας. Δεν διαθέτει στέκια, εμπορικά τοπόσημα, ξενοδοχεία· ευτυχώς από μια άποψη.
Αλλά δεν είναι η μόνη πλατεία που βρίσκεται σε αυτή την παράδοξη, μετέωρη κατάσταση. Η πλατεία Δικαιοσύνης (περισσότερο γνωστή ως Σανταρόζα, απέναντι από το Ρεξ) μόνο τυπικά βρίσκεται στον αθηναϊκό χάρτη, καθώς την καταδέχονται μόνο άστεγοι και τοξικοεξαρτημένοι. Μια πρόσφατη εξαγγελία του Δήμου Αθηναίων για ανάπλαση του κτιρίου του Εθνικού Τυπογραφείου δίνει ελπίδες για αυτήν την πραγματικά καταραμένη πλατεία καταμεσής της αθηναϊκής ζώνης του λυκόφωτος. Παροπλισμένη παραμένει επί της ουσίας και η πλατεία Κλαυθμώνος, συχνά πυκνά κι αυτή στέκι εξαθλιωμένων ανθρώπων.
Πριν από λίγες ημέρες ο δήμος ανακοίνωσε τη δρομολόγηση αρχιτεκτονικών διαγωνισμών για τις πλατείες από τις οποίες θα περάσει ο μετροπόντικας της γραμμής 4. Μήπως θα ήταν καλή ιδέα στην ωραία αυτή πρωτοβουλία να προστεθούν και οι τρεις αυτές σημαντικές πλατείες, που όση ιστορία διαθέτουν, άλλη τόση αδιαφορία τούς επιφύλαξε ο σκληρός 21ος αιώνας;
