Πώς είναι για έναν άνθρωπο που έχει κάνει τόσα πράγματα για τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ+ μέσα κι έξω από την πατρίδα του (τις περισσότερες φορές ως αφανής πρωταγωνιστής) να συμμετέχει για πρώτη φορά στο Pride της πόλης του; Ο σκηνοθέτης Κωνσταντίνος Βενετόπουλος πιστεύει ότι υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τρόποι για να εκφράσει κανείς τον αγώνα του για ισότητα, αλλά η θεσμοθετημένη από τη δεκαετία του ’70 παρέλαση υπερηφάνειας (από το 2005 στην Αθήνα, σήμερα στην πλατεία Κοτζιά) είναι πάντα μια καλή ευκαιρία για την ανάδειξη των θεμάτων που αφορούν την κοινωνική ισότητα και την προστασία των δικαιωμάτων της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας. «Ταυτόχρονα είναι και μια γιορτή, αλλά φυσικά δεν είναι μόνο αυτό».
Γεννημένος στην Αθήνα το 1980, τρίτη γενιά μιας ναυτιλιακής οικογένειας, ο Κωνσταντίνος Βενετόπουλος εστίασε αρχικά στην οικογενειακή επιχείρηση ύστερα από μεταπτυχιακές σπουδές μάρκετινγκ στο Λονδίνο. Ομως η καλλιτεχνική φλέβα ήταν εκεί και, σε συνδυασμό με την προσωπική του αφύπνιση ως ανοικτά γκέι άνδρας σε μία από τις πιο ανεκτικές μητροπόλεις στον κόσμο (Νέα Υόρκη), μπόρεσε και καλλιέργησε το πάθος του για την ποίηση, τη λογοτεχνία και τον κινηματογράφο. Εχει εκδώσει δύο μυθιστορήματα, ενώ οι ταινίες του έχουν κάνει πρεμιέρα στο Tribeca Film Festival, μεταξύ άλλων. Η πιο διάσημη, το «Draw with me», δημιουργήθηκε σε συνεργασία με το The Trevor Project, την κορυφαία γραμμή αποτροπής αυτοκτονιών για νεαρά ΛΟΑΤΚΙ άτομα και για την οποία ο Κωνσταντίνος εργάστηκε εθελοντικά επί σειρά ετών.
Το Pride δεν είναι μόνο γιορτή, λέει ο σκηνοθέτης και ακτιβιστής Κωνσταντίνος Βενετόπουλος.
Αφηγείται την ιστορία ενός ταλαντούχου τρανς έφηβου καλλιτέχνη για τον οποίο η τέχνη υπήρξε κυριολεκτικά σωτήρια. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, με ακόμη μεγαλύτερη όρεξη να εμπλακεί δημιουργικά στην επίλυση των χρόνιων εκκρεμοτήτων τής εδώ κοινότητας, συνεργάζεται σταθερά με το ιδιαίτερα δραστήριο στον τομέα των δικαιωμάτων Ιδρυμα Ωνάση αλλά και με την ίδια την κυβέρνηση ως μέλος της Επιτροπής για την Εθνική Στρατηγική της Ισότητας των ΛΟΑΤΚΙ. Σε συνεργασία με το πρώτο, θα ανακοινωθεί το φθινόπωρο μια εξαιρετικά σημαντική πρωτοβουλία σεξουαλικής αγωγής τόσο για γονείς όσο και για εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων. Οσο για τα νομοθετικά βήματα που θα πρέπει να κάνουμε ως χώρα (π.χ. θεσμοθέτηση του πολιτικού γάμου), ο Βενετόπουλος πιστεύει ότι έχουμε μείνει πίσω. Ναι, έχει υπάρξει πρόοδος τα τελευταία χρόνια· το αποδεικνύει η άνοδος της Ελλάδας στη 13η θέση στη σχετική λίστα της ILGA Europe, της οργάνωσης που καταγράφει την πρόοδο που κάνουν τα κράτη όσον αφορά τα ΛΟΑΤΚΙ δικαιώματα. «Νομίζω έχει έρθει η ώρα. Ο τουρισμός και η οικονομική εξωστρέφεια μας τοποθετούν ανάμεσα στις πιο ανοιχτές και προοδευτικές κοινωνίες της Ευρώπης. Ας προχωρήσουμε και με τη νομοθεσία μας». Ναι, από αυτήν την άποψη το Pride δεν φτάνει.
