Πριν από σαράντα χρόνια, στη «θρυλική» δεκαετία του ’80, τόπος εργασίας των δημοσιογράφων ήταν ακόμη το κέντρο της πρωτεύουσας. l Οι θέσεις λ.χ. των δικών μου εργασιακών χώρων ήταν στον άξονα Ομόνοια – Σύνταγμα: Καθημερινή, στην «άλλη» τότε, γνήσια λαϊκή, Ομόνοια, Νέα και Βήμα στην καρδιά της Σταδίου και Μεσημβρινή, στις παρυφές του Συντάγματος. l Τότε, όχι μόνο στις προεκλογικές περιόδους, αλλά και καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους με δυσκολία μπορούσες να συγκεντρωθείς στη δουλειά σου από τον χαμό που γινόταν έξω· l διαδηλώσεις, πορείες, θηριώδεις ντουντούκες ή μεγάφωνα εκλογικών κέντρων και περιφερομένων κομματικών οχημάτων, βροντώδεις φωνές που δεν έβαζαν γλώσσα μέσα παρά για να μεταδώσουν στη διαπασών τίποτα εγερτήρια άσματα (Ομπρός, βοηθάτε, να σηκώσουμε τον ήλιο κι άλλα τέτοια ηρωικά) l ανάκατα με κάτι απ’ τα Κάρμινα Μπουράνα –άσχετα αυτά τα κακόμοιρα, αλλά ηχητικώς πομπώδη, γνησίως ανδρεϊκά– l ακόμη και «αντάρτικα» από την εποχή των πολέμων, των εμφυλίων ιδίως, που μετά το πολυετές μπουζούριασμά τους είχαν ξεμπουκάρει «με φόρα» κι αυτά μετά το ’74 l και τα τραγουδούσαν αγριωπά ακόμη και σε «μπουάτ», που κάνανε «πρόγραμμα» κάθε βράδυ με τέτοια, για μερακλίδικες πελατείες όψιμων επαναστατών και αντιχουντικών. l «Ωωωραίες εποχές!». l
Σιγά σιγά ήρθαν και οι εποχές που φαντασιωνόμουν τότε: l «Θα προλάβουμε άραγε καιρούς που θα έχουν πάψει αυτά τα έξαλλα και τα μιξοβάρβαρα, αυτά τα ρυπογόνα, οπτικώς κι ακουστικώς, και ψυχικώς, στην καρδιά της πόλης;». l Και ιδού η τρέχουσα –και ουδόλως τελευτώσα σήμερα– προεκλογική περίοδος, η οποία καμία σχέση δεν έχει μ’ «εκείνες», τις αλήστου μνήμης, l εξαιρέσει των τελευταίων ημερών, με τις «κεντρικές» συγκεντρώσεις των κομμάτων, αλλά και της βδελυρής αφισοκόλλησης που συνεχίζει να επιδημεί, περιφρονητικά προς κάθε σχετικό νόμο, στην παντελώς αναίσθητη για κάτι τέτοια Αριστερά. l Εξαιρέσει αυτών όμως, η βούβα. l Λένε, λένε, δεν σταματήσανε να λένε βέβαια οι επικεφαλής των κομμάτων τρέχοντας δεξιά κι αριστερά σ’ ολόκληρη τη χώρα, σε όλα τα κανάλια και τα ράδια, σε όλες τις εφημερίδες και σε όλα τα σάιτ μάιτ και τ’ άλλα σαρδανάπαλα του διαδικτύου, l αλλά τώρα είναι στο χέρι σου να τους το βουλώσεις αμέσως μόλις το θελήσεις, l αμέσως μόλις νιώσεις, μπάστα, το ψυχο-νευρο-στομαχικό σου σύστημα δεν σηκώνει άλλο να ακούς ή να βλέπεις. l Φτάνει που κάποιον απ’ αυτούς θα ψηφίσεις, l φτάνει που κάποιους απ’ αυτούς θα τους φας στη μάπα – δεν φτάνει;! l
Το ψυχο-νευρο-στομαχικό σου σύστημα δεν σηκώνει άλλο.
Αλίμονο, δεν «φτάνει». l Το σχεδόν βέβαιο είναι ότι θα υποστούμε άλλη μια βαρετή προεκλογική περίοδο. l Εκτός πια κι αν τα σημερινά αποτελέσματα αποτελέσουν τη θρυαλλίδα για κάποια εντελώς διαφορετική κατάσταση. l Προς το χειρότερο βέβαια. l Γιατί, βαρετή η λήξασα σήμερα, αλλά και σχετικά ευπρεπής. l Παρ’ όλο που η φίμωση του Πολάκη δεν εμπόδισε άλλες πολακίζουσες περσόνες του Σύριζα να γεμίσουν το κενό: l κάποια πετάει στην ιντερνετική χαβούζα προεκλογικό της βιντεάκι, όπου τηγανίζει στην κουζίνα της και ζητάει: «Τηγανίστε τον Μητσοτάκη!»· l άλλη, η λεγόμενη και «θηλυκός Πολάκης», ενοχλημένη με το δικαίωμα ενός Διονύση Σαββόπουλου να εκφράζει τη γνώμη ότι πρέπει να ψηφιστεί ο Μητσοτάκης, του επιτίθεται με μικροπρέπεια αναλαμβάνοντας θρασύτατα το δικαίωμα «να αξιολογήσει την υστεροφημία του». l Ποια, αυτή που, κατά το αμίμητο «επίγραμμα» του Μιχάλη Τσιντσίνη, «πήρε το δαιμόνιό της από τα πολιτιστικά σκουπίδια και το μεταμόσχευσε σε παραπολιτικό trash». l Εξ ου και την αντάμειψε ο Τσίπρας μεταμοσχεύοντάς την στο Ψηφοδέλτιο Επικρατείας· l βουλεύτρια Επικρατείας από σήμερα το βράδυ, όχι αστεία. l
Θα φάει η μύγα σίδερο και το κουνούπι ατσάλι.
