Προτιμώ τον όρο «μεσαία στρώματα» από το μάλλον ισοπεδωτικό «μεσαία τάξη». Στα μεσαία στρώματα ανήκει η συντριπτική πλειονότης των Ελλήνων επιχειρηματιών, των γιατρών, των νομικών, των στρατιωτικών, των αγροτών, αλλά και των δημοσίων υπαλλήλων. Είναι αυτοί που πλήρωσαν το πιο ακριβό τίμημα της πτώχευσης του 2010. Τίμημα οικονομικό, κοινωνικό, αλλά και ηθικό. Ο τότε πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου τους αποκάλεσε διεφθαρμένους. Το μυαλό του δεν έφτανε για να καταλάβει ότι χάρη σ’ αυτούς τους «διεφθαρμένους» έγινε πρωθυπουργός. Το πλήρωσε με την πολιτική του εξαφάνιση. Η Ν.Δ. μπορεί να τραυματίσθηκε καίρια από την εποχή των μνημονίων, όμως άντεξε επειδή δεν απαξίωσε, ηθικά και κοινωνικά, τα μεσαία στρώματα. Και ας τα εξουθένωσε οικονομικά. Ο ΣΥΡΙΖΑ τους υποσχέθηκε πως θα τους απαλλάξει από το βάρος των μνημονίων. Οταν εξασφάλισε την ψήφο τους, βούτηξε στα βαθιά της ιδεολογίας του. Τους μεταχειρίσθηκε όπως ο Μαρξ τους μικροαστούς: τους περιφρόνησε, αφού η κοινωνική τους θέση δεν τους επέτρεπε να ριζοσπαστικοποιηθούν. Τους φέρθηκε όπως οι κουκουλοφόροι που κατέστρεφαν και λεηλατούσαν τα μικρά καταστήματα του κέντρου της Αθήνας το 2008. Οι επιχειρήσεις συνέχισαν να κλείνουν η μία μετά την άλλη με μία διαφορά. Το νομοσχέδιο Κατρούγκαλου δεν διέλυσε μόνο τα τελευταία προσχήματα του ασφαλιστικού που παρ’ ημίν λειτουργεί ως πρόσθετη φορολογία. Eσβησε και τις τελευταίες ελπίδες των μεσαίων στρωμάτων. Στις εκλογές του 2019 τα μεσαία στρώματα πήραν την εκδίκησή τους. Ο Κατρούγκαλος υπήρξε εξίσου μοιραίος με τον Βαρουφάκη για τον ΣΥΡΙΖΑ.
Η ανθρώπινη εκατόμβη στο Μάτι εκτός από το πραγματικό της βάρος έχει και συμβολικό. Το Μάτι είναι το κατεξοχήν θέρετρο των μεσαίων στρωμάτων. Η περιφρόνηση με την οποία τους αντιμετώπισε η τότε κυβέρνηση ανέδειξε την προβληματική σχέση της Αριστεράς με τα μεσαία στρώματα. Με τον ΣΥΡΙΖΑ στην αντιπολίτευση, πολλοί προσδοκούσαν τη μεταστροφή των ριζοσπαστών της Αριστεράς σε σοσιαλδημοκράτες. Για να γίνει αυτό, θα έπρεπε ο Τσίπρας και τα στελέχη του να τείνουν χείρα φιλίας προς τα μεσαία στρώματα και να δώσουν δείγματα μετανοίας για τον πρότερο βίο τους. Ο δικηγόρος που έχει ξοδέψει μια περιουσία για να μπει το παιδί του σε κάποια ανώτατη σχολή δεν μπορεί να ταυτισθεί με τους πολιτικούς που υπερασπίζονται τους παρασκευαστές μολότοφ. Και ο επιχειρηματίας δεν έχει καμιά διάθεση να κλείνουν μέρα παρά μέρα το μαγαζί του επειδή ορισμένοι διεκδικούν κάποια δικαιώματα αδιαφορώντας για τα δικά του. Ο Τσίπρας θυμήθηκε τα μεσαία στρώματα τον τελευταίο μήνα, κατηγορώντας τον Μητσοτάκη ότι δεν τα φρόντισε όπως θα τα φρόντιζε ο ίδιος. Δεν νομίζω ότι έπεισε πολλούς. Ωσπου ήρθε ο μοιραίος Κατρούγκαλος, για να του υπενθυμίσει ότι δεν χρειάζεται να κοπιάζει άδικα.
