Είμαστε, οι συφοριασμένοι, σαν τις γάτες μου· l το Χάδι και τον Χουσνάιν, τον Κούρο και την Κόρη, δίδυμα αυτά. l Δες τες· όταν αντιμετωπίζουν κίνδυνο, ακόμη κι όταν τον «μυρίζονται» μόνο, αλλάζουν σχήμα, καμπουριάζουν, γίνονται σαν τουλούπες, το τρίχωμά τους σηκώνεται όρθιο, από τα μουστάκια ως την ουρά τους. l Φοβούνται και δεν το κρύβουν, αισθάνονται ότι κάτι τους απειλεί. l Είναι που νιώθει έτσι κι ο αφέντης τους l ή τις έχουν επηρεάσει όσα οσμίζονται στα γύρω σπίτια; l Σέρνεται πάντως ολόγυρα ένας υπόκωφος φόβος, που εντείνεται όσο πλησιάζουμε στην 21η Μαΐου. l Παρ’ όλο που οι δημοσκοπήσεις τον καθησυχάζουν ή τουλάχιστον δεν τον ενισχύουν: l «Οχι, δεν φαίνεται πιθανό η ελληνική κοινωνία, παρά τα μύρια κουσούρια της, να προκρίνει την οπισθοδρόμηση – πόσο μάλλον το “πισωγύρισμα” ε;». l Παρ’ όλ’ αυτά η τρίχα κάγκελο, τα μάτια διεσταλμένα και τ’ αφτιά τσίτα τέντα. l «Τι είν’ αυτό που έρχεται;». l
Κινδυνεύει αυτή η ισχνή, η μια κάποια απαρχή «κανονικότητας» στη ζωή μας, όση μας επέτρεψαν να νιώσουμε αυτήν την τετραετία η παγκόσμια, επίμονη πανδημία, η παγκόσμια και ιδίως πανευρωπαϊκή αναστάτωση από την επίθεση της Ρωσίας στην Ουκρανία, η παγκόσμια και ιδίως ευρωπαϊκή οικονομική κρίση, που μας έχει αλλάξει τα πετρέλαια· l βάλε και τ’ άλλα επιδημικά, πυρκαγιές, πλημμύρες, σεισμούς και καταποντισμούς, l βάλε και τις ενδημικές εγκληματικές ολιγωρίες «αρχών» και «υπεύθυνων» για την ασφαλή λειτουργία δημόσιων ή κοινωφελών οργανισμών, που είναι ικανές να μετατρέψουν σε εφιάλτη ακόμα και το κάποτε ιλαρό άκουσμα της λέξης «Τέμπη». l
Οσμές τέτοιων κινδύνων μας έχουν μεταμορφώσει σε τουλούπες όλους στο σπίτι.
Ακόμη και η αρχηγός της γατοοικογένειας, η παντεπόπτισσα Μητέρα Χάδι l –«Γκεργκέφω Γκεργκεφοπούλου», που έλεγε (και γραπτώς) ο αείμνηστος Γιώργος Ιωάννου όταν αναφερόταν σκωπτικά σε κάποια συγκαιρινή του και ομογάλακτη γραφίδα– l ακόμα και το Χάδι θα μπορούσε να απαριθμήσει τι και γιατί κινδυνεύει περισσότερο από ένα «πισωγύρισμα» που ήθελε προκύψει από τις εκλογές. l Εγώ όμως παγώνω μόνο που σκέφτομαι τι θα συμβεί σε έναν ιδίως τομέα, l τον πιο ανυπεράσπιστο και γι’ αυτό πιο ευάλωτο, αυτόν που «προοδευτικοί» πολιτικοί μας οραματίζονται να κρατούν καθηλωμένο μισό αιώνα πίσω: l την Παιδεία, την Εκπαίδευση. l
Αυτήν θα δηώσουν πρώτα πρώτα, * αυτήν, από την ποιότητα της οποίας εξαρτάται η αληθινή πρόοδος και προκοπή της χώρας, της κάθε χώρας· l αυτήν έχουν στο μάτι και αυτήν ευκολότερα –αντιστάσεως μη ούσης, για να τα λέμε όλα– μπορούν να ισοπεδώσουν, υποστηρίζοντας μάλιστα ότι το γκρέμισμα κι η ισοπέδωσή της αποτελεί «πρόοδο». l Αυτό άλλωστε έχουν επιτύχει δεκαετίες τώρα, είναι δεν είναι στα πράγματα, επειδή εκεί κυρίως τους επιτρέπεται να επιβάλουν την εξουσία τους και να κατεδαφίζουν όσες, μικρές ή σημαντικές, προσπάθειες εξυγίανσης έχουν γίνει κατά καιρούς. l Γι’ αυτό και η Κεραμέως, που επέτυχε πολλά κι επιχείρησε περισσότερα, είναι κάρφος στον οφθαλμό τους. l Μαζί φυσικά με τον Μητσοτάκη. l Ο οποίος ελπίζουμε, αν και όταν επανεκλεγεί, να μην ανεχτεί όσα ανέχτηκαν (ή και υποκίνησαν) οι Σαμαροβενιζέλοι, εκβιαζόμενοι τότε από το καθηγητικό σινάφι των κομμάτων τους και κρυπτόμενοι όπισθεν του Εφιάλτη Κουβέλη. l Τότε που όλοι μαζί, με υπεργολάβους τους υπουργούς Αρβανιτόπουλο πρώτα και Λοβέρδο κατόπιν, άρχισαν το ξήλωμα του νόμου Διαμαντοπούλου, που οι ίδιοι με πρωτοφανή πλειοψηφία 250 ψήφων είχαν εγκρίνει. l Για να έρθει μετά να τον θερίσει σύρριζα το ομώνυμο δρεπανηφόρο. l Το οποίο καραδοκεί για να επιχειρήσει πάλι στο τοπίο που αναδασώθηκε την τελευταία τετραετία. l
Οσμές τέτοιων κινδύνων μας έχουν μεταμορφώσει σε τουλούπες όλους στο σπίτι.
