Την περασμένη Τετάρτη αφιερώσαμε λίγα λόγια για τον προπονητή της ΑΕΚ, Ματίας Αλμέιδα («Ο Αλμέιδα και οι σαμουράι»). Οφείλουμε τώρα δύο λόγια και για τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς, τον προπονητή του Παναθηναϊκού.
Η ιστορία θέλει φέτος ΑΕΚ και ΠΑΟ να κονταροχτυπιούνται για την πρώτη θέση του πρωταθλήματος. Στη μεγαλύτερη διάρκεια του πρωταθλήματος, ο ΠΑΟ προπορευόταν. Και σε περίπτωση ισοβαθμίας με την ΑΕΚ, λόγω διαφοράς τερμάτων, αυτός θα στεφόταν πρωταθλητής.
Ξαφνικά, δύο αγωνιστικές πριν από το τέλος, σχεδόν είκοσι παίκτες του ΠΑΟ προσβλήθηκαν από κορωνοϊό. Φαίνεται πως πρωτόκολλο για τέτοιες περιπτώσεις δεν είχε προβλεφθεί από την Ομοσπονδία. Τυπικά, ελληνικά πράγματα.
Η κοινή λογική υπαγορεύει ότι με σχεδόν είκοσι κρούσματα σε μια ομάδα, θα πρέπει να περάσουν τουλάχιστον πέντε ή και δέκα ημέρες μέχρι να γίνουν αγώνες. Τι συνέβη; Οι αγώνες έγιναν μία (1!) μόλις ημέρα μετά την αναβολή. Γελοιότητα.
Οι παίκτες του ΠΑΟ κατέβηκαν να παίξουν και ηττήθηκαν. Τώρα, μονάχα αν αυτοκτονήσει, έτσι όπως δεν αυτοκτόνησε ποτέ ομάδα στην παγκόσμια ιστορία, μπορεί η ΑΕΚ να χάσει το πρωτάθλημα.
Γράφτηκαν πολλά καθ’ όλη τη διάρκεια της υπόθεσης αυτής και μέχρι να γίνει ο αγώνας του ΠΑΟ με τον Ολυμπιακό. Οτι τα κρούσματα ήταν «δήθεν». Η συνήθης αγοραία συνωμοσιολογία – με τη διαφορά ότι όταν τέτοιες φήμες διαδίδονται από δημοσιογράφους, οι φήμες δεν είναι απλώς η μικρόνοια μιας κοινωνίας εθισμένης στη συνωμοσιολογία (είμαστε ως Ελληνες πάντοτε τόσο έξυπνοι που βλέπουμε πίσω από τα φαινόμενα – τρομάρα μας), αλλά προϊόν κακόβουλης και χυδαίας παραδημοσιογραφίας.
Ο προπονητής του ΠΑΟ, ο Γιοβάνοβιτς, παλαιός καλός ποδοσφαιριστής του Ηρακλή, το πήρε πάνω του: πάμε να παίξουμε, είπε στη διοίκηση, διότι το κλίμα είναι ήδη τόσο τοξικό που θα τιναχτούν όλα στον αέρα.
Ο Γιοβάνοβιτς προπονεί μια ομάδα με το μικρότερο μπάτζετ από τις τέσσερις μεγάλες της χώρας. Και την έφτασε στο παρά τρία της πρωτιάς. Κρατώντας χαμηλούς τόνους και διδάσκοντας ποδοσφαιρικό πολιτισμό. Ακόμη και το ξέσπασμά του μετά την ήττα της Δευτέρας δεν είχε ίχνος καταγγελίας, αλλά ένα βαθιά ανθρώπινο παράπονο.
Κατά κάποιον τρόπο, είναι το παράπονο που έχουμε όλοι μας: πώς μια πολύ όμορφη ιστορία, όπως είναι η μπάλα, τη νοθεύουν, την καταντούν προβλέψιμη, βαρετή έως και απωθητική.
Ολα αυτά τα λέει ένας ΑΕΚτζής. Που πιστεύει ότι δίκαια η ΑΕΚ θα πάρει –λογικά– το πρωτάθλημα φέτος. Που πιστεύει ότι θα το άξιζε και ο ΠΑΟ να το πάρει. Που πιστεύει ότι ο ΠΑΟ άξιζε σοβαρής μεταχείρισης από την ΕΠΟ: αν ήταν να το χάσει, να το χάσει με τους παίκτες του να παίζουν υγιείς.
Χρειαζόμαστε ανθρώπους σαν τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς στο δύσμοιρο ελληνικό ποδόσφαιρο. Και όχι μόνο για αγωνιστικούς λόγους.
