Προχθές στο Ζάππειο, στην εκδήλωση της Νέας Δημοκρατίας για την ένταξη της Ελλάδας στην τότε ΕΟΚ, παρέστησαν μαζί με τον πρωθυπουργό και οι κύριοι Κώστας Καραμανλής και Αντώνης Σαμαράς. Ο τελευταίος, ως γνωστόν, αποτελεί το κόκκινο πανί για την Αριστερά για πολλούς λόγους, ο κυριότερος των οποίων είναι η στάση του στο Μακεδονικό ζήτημα. Μετά την προχθεσινή ομιλία του στο Ζάππειο, η ριζοσπαστική Αριστερά των κινημάτων κοινωνικής κριτικής και του ακτιβισμού απέκτησε έναν πρόσθετο λόγο για να του επιτεθεί. Στάθηκε ο Αντ. Σαμαράς απέναντι στην woke culture και στην αποδόμηση, που μαστίζουν τον δυτικό κόσμο και αποτελούν προνομιακό χώρο δράσης των κάθε λογής αριστερών παραφυάδων και του δογματικού φιλελευθερισμού.
Σήμερα ουδείς καταγγέλλει τα δικαιώματα συλλογικοτήτων και ομάδων με τα δικά τους χαρακτηριστικά. Ολα αυτά τα δικαιώματα είναι κατοχυρωμένα με διεθνείς συμβάσεις και με αποφάσεις των ευρωπαϊκών δικαστηρίων και είναι ενσωματωμένα πλήρως στις δυτικές κοινωνίες. Εκείνο που καταγγέλλεται είναι η απόπειρα διαφόρων μειοψηφιών, στο όνομα της υπεράσπισης αυτών των δικαιωμάτων, να επιβάλουν στο κοινωνικό σώμα τις δικές τους απόψεις για όλα τα σχετικά ζητήματα. Να περιθωριοποιήσουν παραδεδεγμένες αξίες με τις οποίες μεγάλωσαν και διαπαιδαγωγήθηκαν εκατοντάδες εκατομμύρια πολίτες σε όλον τον πλανήτη και να τις αντικαταστήσουν με τα ιδεολογήματα που συγκροτούν την πολιτική ορθότητα και τη φιλοσοφία των ταυτοτήτων. Αυτή η συμπεριφορά τους παραβιάζει τις αρχές πάνω στις οποίες οικοδομήθηκε ο δυτικός πολιτισμός, που είναι η συγκατοίκηση ιδεών, η συνύπαρξη διαφορετικών ανθρώπων με διαφορετικές αντιλήψεις και συμπεριφορές και κυρίως η ελεύθερη κυκλοφορία όλων των απόψεων χωρίς αποκλεισμούς. Το θεμέλιο του δυτικού πολιτισμού ήταν και παραμένει ο διάλογος και όχι η επιβολή. Το πάντρεμα της παράδοσης με την ανανέωση και τον αναστοχασμό.
Κύτταρο των δημοκρατιών είναι η σύνθεση των επιμέρους σε ένα σύνολο και όχι η αποδόμηση αυτού του συνόλου. Η θεωρία των ταυτοτήτων κατακερματίζει την κοινωνία, καθώς αναγορεύει τη διαφορετικότητα σε κυρίαρχο κοινωνικό στοιχείο, ενώ συγχρόνως επιδιώκει αυτή τη θεώρηση να την επιβάλει μέσω μιας ιδεολογικής τρομοκρατίας, που ασκείται από ομοϊδεάτες διαμορφωτές της κοινής γνώμης. Η πολιτική ορθότητα απειλεί το κυτταρικό κεκτημένο μας: τον διάλογο.
