Η Νέα Δημοκρατία, ανέκαθεν, δεν τα πήγαινε καλά με την ιδεολογική πάλη. Τη θεωρούσε μια πολυτέλεια, καθώς όλο το βάρος το έριχνε, όταν κυβερνούσε, μονοσήμαντα στην παραγωγή έργου. Δεν προσέδιδε στα κεντρικά σημεία αυτού του έργου την ιδεολογική διά-σταση που είχαν.
Ετσι, παρουσιάστηκε το παράδοξο γεγονός, ενώ αυτή η παράταξη να έχει δικαιωθεί από τα γεγονότα σε όλες τις βασικές της επιλογές, να έχει χάσει κατά κράτος την ιδεολογική μάχη από την Αριστερά. Η διακυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ απομυθοποίησε σχεδόν όλα τα ιδεολογήματα της Αριστεράς και ευτέλισε τον ισχυρισμό για το λεγόμενο πολιτικό ήθος της.
Η σημερινή κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, πιστή στην παράδοση αυτού του χώρου, φρόντισε να μην εμπλακεί σε ιδεολογικές αντιπαραθέσεις με την Αριστερά, αν και προκλήθηκε πολλές φορές. Κακώς, κατά τη γνώμη μου, δεν ανέδειξε την ιδεολογική διάσταση βασικών της πολιτικών επιλογών.
Σήμερα, ενόψει των εκλογών της 21ης Μαΐου, έχει την ευκαιρία να το πράξει. Επάνω στην αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος να ανοίξει μια συζήτηση για τα μη κρατικά πανεπιστήμια, για το είδος της ανώτατης Παιδείας που θέλει μια φιλελεύθερη παράταξη, σε τελική ανάλυση μια συζήτηση για το τι θεωρεί γνώση ο κάθε ιδεολογικοπολιτικός χώρος.
Το χρονικό διάστημα είναι μικρό μέχρι τις εκλογές, αλλά οι βάσεις ενός τέτοιου διαλόγου θα πρέπει να τεθούν, ώστε αφενός οι πολίτες να γνωρίζουν τις θέσεις των κομμάτων πριν από την κάλπη και αφετέρου να δημιουργηθούν οι απαραίτητες πολιτικές συναινέσεις –αν υπάρχουν– για την εν συνεχεία αναθεώρηση του άρθρου 16. Γιατί είναι γνωστό πως αυτό το άρθρο συμβολίζει τη συντηρητική – απολιθωμένη αντίληψη που εκφράζει ένα σημαντικό μέρος του πολιτικού συστήματος και ένας συντεχνιακός όμιλος καθηγητών των ΑΕΙ. Εκφραστές της πλήρους ακινησίας, οχυρωμένοι πίσω από το κούφιο σύνθημα «η γνώση είναι δημόσιο αγαθό», θέλουν να διατηρήσουν υπό τον έλεγχό τους τον κοινωνικό χώρο, δηλαδή το πανεπιστήμιο, όπου παράγεται η γνώση.
Αυτή τη μάχη οφείλει να τη δώσει η κυβέρνηση με ολόκληρο το οπλοστάσιό της, ιδεολογικό και πολιτικό, γιατί τελικά συμβολίζει τη σύγκρουση δύο αντιλήψεων για την Παιδεία. Και πρέπει να την κερδίσει.
