Η αρνητική γνωμοδότηση της Διεύθυνσης Βιοποικιλότητας του υπουργείου Περιβάλλοντος για τα αιολικά πάρκα με 58 ανεμογεννήτριες στη νότια Σκύρο σκόρπισε ανακούφιση στο νησί. Η Μονή Αγίας Λαύρας, στην οποία ανήκει η έκταση, προσπαθεί εδώ και χρόνια να την «αξιοποιήσει» – ίσως μετά τη δεύτερη απόρριψη των σχεδίων, να ήταν σκόπιμο να εξετάσει μια αλλαγή πλεύσης. Εξάλλου, τι πιο χριστιανικό και με σεβασμό στη φύση, άρα στο μεγαλείο του Θεού, από τη διατήρηση της έκτασης ως έχει ή τη δωρεά της στον Δήμο Σκύρου.
Περίπου 400 χιλιόμετρα δυτικότερα, η τοπική κοινωνία βρίσκεται για τον ίδιο λόγο σε αναβρασμό. Περισσότερα από 500 άτομα συγκεντρώθηκαν την Κυριακή στην Οίτη, σε μια πορεία από τις Βρύζες έως το Πυργάκι, με σκοπό να διαμαρτυρηθούν ενάντια στην επικείμενη εγκατάσταση πέντε αιολικών πάρκων στις ψηλότερες κορυφές του βουνού. Ενα σχέδιο στο οποίο αντιτίθενται το Περιφερειακό Συμβούλιο Στερεάς Ελλάδας, τα δημοτικά συμβούλια Λαμίας και Δελφών, όλες οι τοπικές κοινότητες, φορείς και σύλλογοι.
Γιατί διαμαρτύρεται σύσσωμη η τοπική κοινωνία; Σύμφωνα με την ανακοίνωση που εξέδωσαν χθες, η εγκατάσταση 28 ανεμογεννητριών προβλέπεται να γίνει στις ψηλότερες κορυφές της Οίτης, σε υψόμετρα έως και 2.150 μέτρων, στα όρια του Εθνικού Δρυμού και της περιοχής Natura, εντός σημαντικής περιοχής για τα πουλιά και στα όρια της αρχαιολογικής περιοχής της Πυράς του Ηρακλέους. Χρειάζεται κάτι περισσότερο;
Τα τελευταία χρόνια, πολλά κινήματα διαμαρτυρίας, όπως αυτό για την Οίτη, έχουν ξεπηδήσει σε όλη την Ελλάδα. Αν εξαιρέσεις ένα κομμάτι των κινημάτων που απορρίπτει συλλήβδην την αιολική ενέργεια (με αρκετά αντιεπιστημονικά επιχειρήματα), στις περισσότερες περιπτώσεις οι τοπικές κοινωνίες εκφράζουν την αγωνία γι’ αυτό που έρχεται: την καταστροφή κάποιας παρθένας περιοχής. Ηδη πολλές περιοχές έχουν καταστραφεί: η Καρυστία, για παράδειγμα, σε τίποτα δεν θυμίζει πλέον προστατευόμενη περιοχή.
Το υπουργείο Περιβάλλοντος κωφεύει στις εκκλήσεις των επιστημόνων, οι οποίοι επισημαίνουν ότι οι περιοχές εκτός Natura υπερεπαρκούν για να επιτύχουμε τους στόχους μας έναντι της κοινοτικής νομοθεσίας. Το αν αυτό συμφέρει ή όχι τις εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον χώρο, δεν θα έπρεπε να απασχολεί το υπουργείο. Ας πάρει μια γενναία απόφαση όσο είναι καιρός.
