«Σήμερα ήταν η τελευταία μέρα της ζωής σας, γράψτε τη νεκρολογία σας». Τι θα λέγατε εάν ένας καθηγητής έδινε αυτό το θέμα στους μαθητές του στο πλαίσιο της Εκθεσης; Ο Αμερικανός καθηγητής λυκείου 63χρονος Τζέφρι Κιν στη Φλόριντα των ΗΠΑ το έκανε και απολύθηκε! Οι αρμόδιες εκπαιδευτικές αρχές θεώρησαν ότι ο Κιν έδωσε μια «ακατάλληλη εργασία» στους μαθητές του και στο πλαίσιο της απουσίας μονιμότητας των εκπαιδευτικών, προχώρησε στην παραπάνω απόφαση.
Ο ίδιος, σε αμερικανικά ΜΜΕ, εξήγησε ότι «ο σκοπός δεν ήταν να τρομάξω τους μαθητές ή να τους κάνω να νομίζουν ότι θα πεθάνουν, αλλά να τους βοηθήσω να καταλάβουν τι είναι σημαντικό στη ζωή τους. Μιλούσα στους μαθητές για τον κόσμο στον οποίο ζουν, για όπλα, για αυτούς που πυροβολούν…». Η οπλοχρησία ήταν το 2020 η κύρια αιτία θανάτου των ανήλικων Αμερικανών, με 4.368 θύματα – μπροστά από τα τροχαία. Εντούτοις, η πλειονότητα των Αμερικανών παραμένει ιδιαίτερα προσηλωμένη στο δικαίωμα της οπλοφορίας.
Η ιστορία του Τζέφρι Κιν καταδεικνύει εμφατικά τον ρόλο του σχολείου για την καλλιέργεια αλλαγών σε πεποιθήσεις βαθιά ριζωμένες σε κοινωνίες. Παρότι ο Κιν απολύθηκε, θύμα του αμερικανικού υπερσυντηρητισμού, θεωρώ σίγουρα ότι προσφέρει παράδειγμα εκπαιδευτικού που επιχείρησε να μιλήσει για ένα δύσκολο θέμα.
Το ελληνικό σχολείο εμφανίζεται απρόθυμο να αγγίξει θέματα που διχάζουν την ελληνική πολιτεία. Για παράδειγμα, το δυστύχημα των Τεμπών, παρότι συγκλόνισε τη χώρα, οι Ελληνες εκπαιδευτικοί αδυνατούν να το φέρουν στην τάξη. Ακόμη κι αν δεν ασχοληθούν με την πολιτική διάσταση του θέματος –και αυτό διότι τη στιγμή που τα κόμματα ερίζουν επ’ αυτής, ο εκπαιδευτικός θα κληθεί εκ των πραγμάτων να πάρει θέση–, μπορούν να εστιάσουν στην ηθική και φιλοσοφική πτυχή. Πώς διαχειρίζεται ένας μαθητής την απώλεια, και πιο συγκεκριμένα την ξαφνική απώλεια; Πόσο λυτρωτικός είναι ο διάλογος; Πόσο η επιστήμη μπορεί να συμβάλει, βοηθώντας τους συγγενείς των θυμάτων;
Η παρουσίαση αυτών των θεμάτων στην τάξη μπορεί να γίνει στο πλαίσιο του μαθήματος της Εκθεσης. Φτάνει το μάθημα να μπορέσει να απελευθερωθεί από τη στείρα παρουσίαση προτύπων εκθέσεων και οι εκπαιδευτικοί να ανοίξουν παράθυρα σκέψης και προβληματισμού στους μαθητές τους.
