Τουριστικοποίηση ή ερήμωση; Εάν μόνο η τουριστική μηχανή μπορεί να γιατρέψει τα στενόχωρα παρελκόμενα της εγκατάλειψης, τότε δεν υφίσταται δίλημμα. Είναι, π.χ., αδιαμφισβήτητα προτιμότερο το δρομολογημένο Food Hall (αγορά τροφίμων με εστιατόρια και ταχυφαγεία) στη στοά Αρσακείου-Ορφέως από την εγκατάλειψη στην οποία έχει περιέλθει το πέρασμα με τη γυάλινη οροφή και την οκταγωνική πλατεία, σήμερα στέκι ερειπίων της ζωής. Ομως η μηχανή αυτή ρέπει στη «μονοκαλλιέργεια» (εστίαση και καταλύματα), ως μοναδική εκδοχή του τουριστικού παραδείσου. Μόνο φαγάδικα και μπαρ σε ασφυκτική επανάληψη· λ.χ., στις αναπαλαιωμένες στοές του Παρισιού τα εστιατόρια ανακόπτονται από παλαιοπωλεία, μπουτίκ, γκαλερί, παλαιοβιβλιοπωλεία, διατηρώντας ισχυρό το πολυσυλλεκτικό στίγμα των θρυλικών «περασμάτων». Στα στενά του αθηναϊκού κέντρου μόνο ξενοδοχεία, σε εντυπωσιακή πυκνότητα, λουστράρουν το απαξιωμένο κτιριακό απόθεμα. Καταπίνοντας κομμάτια μιας κοινωνικο-οικονομικής κιβωτού. Το τρίγωνο ήταν πάντα μια κυψέλη, συνεχώς ανανεούμενη κατά τα παραγωγικά πρότυπα της εποχής, όμως κατά βάση αμετάλλακτη. Τώρα αλλάζει. Τι θα απομείνει από τη χαρακτηριστική ανάμειξη ενασχολήσεων; Από εκείνο το μελίσσι μικρών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων, δύο και τριών γενεών, από το μικρό τους ετερόκλητο παν, που προσέδιδε φυσιογνωμία στην αθηναϊκή καρδιά; Η μετατροπή του εμπορικού κέντρου σε ξενοδοχειακό πάρκο με ποταμούς τραπεζοκαθισμάτων πλήττει τη ζωή σ’ αυτό και τη μακροβιότητα των αθηναϊκών πόλων έλξης.
Το τρίγωνο είχε αρχίσει να μαραζώνει ήδη πριν από την οικονομική κρίση με τη θύελλα της εισαγόμενης μαζικής παραγωγής και τη μεταφορά του εμπορίου σε Mall και αλυσίδες. Η ελληνική βιοτεχνία και μεταποίηση συρρικνώθηκε και μαζί το μικρεμπόριο που υποστήριζαν. Τα πρώτα σημάδια αναζωογόνησης εμφανίστηκαν με την επανακατοίκηση εγκαταλελειμμένων χώρων από καλλιτέχνες και νέους επαγγελματίες. Το Airbnb σήμανε την εκκίνηση της μαζικής μετατροπής παλιών μικρών ακινήτων σε καταλύματα-μπουτίκ και ιστορικών κτιρίων σε ξενοδοχεία. Η τάση αυτή δεν σταματά, ασκώντας πίεση τόσο σε τοπόσημα όσο και στα κομμάτια της αθηναϊκής εμπορικής καρδιάς, εκτός κύριων οδών, που ακόμη χτυπούν. Υφασματάδικα, κουμπάδικα, ρουχάδικα, δωράδικα, εργαστήρια ολοένα ωθούνται έξω από τον φυσικό τους περίγυρο. Η σφραγίδα του κέντρου ήταν το σφιχτοδεμένο μωσαϊκό δραστηριοτήτων. Μια λειτουργική αναβίωση απαιτεί σχέδιο, επιμονή, ψυχή. Ισως δεν φέρνει γρήγορο χρήμα, όμως διασφαλίζει παράδοση και διάρκεια.
